ฝีเท้าไปเปิดประตูห้องทดลอง“เป็นอย่างไรบ้าง” เฉาเยวียนถาม“ยังไม่เจอเลย”เฉาเยวียนเหลือบมองเข้าไปในห้อง เห็นกระดาษแผ่นเล็กๆ กระจายเต็มพื้น และสูตรต่างๆ เต็มผนัง สีหน้าดูซับซ้อนอย่างยิ่ง“นายทำดีที่สุดแล้ว ไม่ต้องฝืนตัวเองมากนัก” เฉาเยวียนตบไหล่เขาเบาๆ เพื่อปลอบใจ“สิ่งที่ฉันต้องการ นายเอามาแล้วใช่ไหม”“อืม”เฉาเยวียนเดินเข้าไปในห้องทดลอง วางถังโลหะสีดำที่ถือมาบนโต๊ะ ถังมีรูปทรงกระบอก ดูคล้ายถังพลาสติกใส่ลูกแบดมินตัน แต่ใหญ่กว่าหลายเท่าและหนักมากอันชิงอวี๋เดินเข้าไปใกล้ แตะที่มุมของถังโลหะ ตอนกลางของถังหดเข้าหากัน เผยให้เห็นหลอดแก้วพิเศษในของเหลวสีเหลืองคล้ำ หนอนเนื้อก้อนใหญ่เคลื่อนไหวช้าๆ หากสังเกตอย่างละเอียด จะเห็นเค้าโครงของแขนข้างหนึ่ง แต่ตอนนี้แขนนั้นเต็มไปด้วยตาหนอนสีแดงฉาน นิ้วมือทั้งห้ากลายเป็นหนวดดูดซับ กำลังกวนอยู่ในของเหลวเมื่อเห็นภาพนี้ แม้แต่เฉาเยวียนก็ยังขมวดคิ้ว รู้สึกคลื่นไส้“ชิงอวี๋ นายจะเอาสิ่งนี้มาทำอะไร” เฉาเยวียนกล่าวเสียงหนักอันชิงอวี๋ไม่ได้พูดอะไร เพียงก้มหน้านิ่งคิดอะไรบางอย่างแสงสว่างวาบหนึ่งพุ่งผ่านท้องฟ้า ตัดการสนทนาของทั้งสามคนอันชิงอวี๋มองออกไปข้างนอกแล้วเอ่ยด้วยความประหลาดใจ“เทียนจุนกลับมาแล้วเหรอ”“ไม่แน่ใจ……ออกไปดูกันเถอะ”อันชิงอวี๋แบกโลงดำจากมุมห้อง เดินตามเฉาเยวียนออกจากห้องทดลอง นี่เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในรอบสัปดาห์ที่เขาออกจากประตูนี้ แสงสว่างข้างนอกท
