า ขมวดคิ้วเล็กน้อย“มาจริงๆ……”“ท่านราชาแห่งเทพเจ้า ท่านไม่ออกไปหรือ?” เทพชั้นรองเอ่ยถามอย่างระมัดระวังซุสมองเขาอย่างเย็นชา “โง่เขลา……หากข้าก้าวออกจากที่นี่ จะต่อสู้กับมิคาเอลได้อย่างไร? แม้แต่โอดินก็ยังตายในมือของเขา บัดนี้ คทาสรรพสิ่งของข้าถูกชิงไปแล้ว จะชนะเขาได้อย่างไร?”เทพชั้นรองดูกังวลใจ “แล้วถ้า… เขาบุกเข้ามาโดยตรงจะทำอย่างไร?”“วางใจเถอะ เขาเข้ามาไม่ได้……จะมีคนขัดขวางเขา” ซุสกล่าวอย่างสงบ แล้วเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ “อ้อ แล้วสถานการณ์ของพระพรหมเป็นอย่างไรบ้าง?”“อาการบาดเจ็บสาหัสของเขาค่อยๆ ดีขึ้นแล้ว แต่เขาดูเหมือนจะแค้นเคืองท่านมาก……”“แค้น? ช่างเขาเถอะ” ซุสหัวเราะเสียงเย็น “บัดนี้มหาวิหารสวรรค์ถูกทำลาย เขายังถูกเทียนจุนของต้าเซี่ยไล่ล่านอกจากโอลิมปัสของข้าแล้ว ไม่มีที่ใดรองรับเขาได้อีก……พระพรหมชั่วร้ายฉลาดกว่าที่เจ้าคิด เขาจะรู้ว่าต้องทำอย่างไร”ซุสพูดจบก็โบกมือ “เจ้าลงไปเถอะ”“เข้าใจแล้วขอรับ”เทพองค์นั้นพยักหน้า หมุนตัวเดินลงจากภูเขาเทพเมื่อบัลลังก์ทองคำค่อยๆ ห่างออกไป สีหน้าของเทพก็ค่อยๆ มืดครึ้มลง เขามองไปยังร่างทองหกปีกในระยะไกลดวงตาเบิกกว้างเล็กน้อย……เปรี้ยง!สายฟ้าสีขาวพาดผ่านเมฆดำ ใบหน้าของเขากลับกลายเป็นใบหน้าของหญิงสาว“ฉันจะรอดูว่า……แกมีไพ่ตายอะไร” ซือเสี่ยวหนานยกยิ้มเจ้าเล่ห์ แล้วหายตัวไปอย่างรวดเร็วนอกภูเขาโอลิมปัสมิคาเอลยืนตระหง่านอยู่เหนือผิวน้ำ รอคอยมานาน แต่ไม่มีร่
