ริภูมิเวลาในโลกนี้ทีละแห่ง” หยวนสื่อเทียนจุนกล่าวเสียงเรียบ “ร้อยปีก็ดี พันปีก็ช่าง……ถ้าหาพบ พวกเราจะทำให้โอลิมปัสทั้งหมดต้องชดใช้ ถ้าหาไม่พบ……ข้าจะทำให้เหล่าเทพโอลิมปัสของเขาเป็นอยู่ไม่สู้ตาย”ในดวงตาของหยวนสื่อเทียนจุน ไม่มีความโกรธเคืองแม้แต่น้อย แต่สายตาที่ลึกล้ำไร้ก้นบึ้งนั้นกลับทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดหวั่นอย่างบอกไม่ถูกอันชิงอวี๋และคนอื่นๆ เพิ่งเคยเห็นสีหน้าแบบนี้ของเทียนจุนเป็นครั้งแรกมิคาเอลมองหยวนสื่อเทียนจุนด้วยสายตาที่ซับซ้อน เขาส่ายหน้าโดยไม่พูดอะไร ปีกสีขาวทั้งหกสะบัดอย่างแรงร่างกายหายวับไปในพริบตา“พวกเจ้าก็แยกย้ายกันไปเถิด” หยวนสื่อเทียนจุนกวาดตามองพวกอันชิงอวี๋แล้วโบกมือ“……ครับ”ทุกคนสบตากันแวบหนึ่ง แล้วรีบถอยกลับไปยังด่านเฉินหนาน……“ชีเยี่ย… จะไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”เมื่อกำแพงของด่านเฉินหนานใกล้เข้ามา หงอิงเอ่ยด้วยความกังวล“อย่าคิดมาก พวกเขาแค่ถูกกักตัวไว้เท่านั้น จะไม่เป็นอะไรหรอก” เวินฉีโม่เอ่ยปลอบใจ “เทียนจุนก็บอกว่าจะไปตามหาแล้วไม่ใช่เหรอ? การกลับมาของพวกเขาก็เป็นแค่เรื่องของเวลา”เมื่อได้ยินคำปลอบใจของเวินฉีโม่ อันชิงอวี๋ เฉาเยวียน และเจียงเอ่อร์ก็ไม่ได้พูดอะไรอันชิงอวี๋รู้ดีว่า แม้เรื่องนี้จะฟังดูง่าย แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่เกี่ยวข้องกับตำนานคธูลู ทุกอย่างก็จะยุ่งยากมาก……‘ประตูและกุญแจ’ ที่เทียนจุนและมิคาเอลพูดถึงนั้น ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นสิ่งที่อยู่ในระดับสูงสุดของตำนานคธ