คนได้ ก็หายตัวไปพร้อมกับเหล่าเทพต้าเซี่ยที่ชายแดนในขณะเดียวกัน ท่ามกลางหมอกสายฟ้าทะลวงผ่านม่านหมอก พุ่งไปทิศทางของโอลิมปัสอย่างรวดเร็ว เหล่าเทพกรีกตามมาติดๆ“ดูเหมือนว่าสิ่งนั้นจะได้ผลแล้ว” ซุสมองไปข้างหลัง หรี่ตาลงเล็กน้อย “ไม่เสียแรงที่ข้าอุตส่าห์ขุดมันออกมาจากซากปรักหักพัง……”“ท่านราชาแห่งเทพเจ้า ในเมื่อเหล่าเทพและมนุษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดของต้าเซี่ยถูกเนรเทศไปแล้ว เหตุใดเราจึงไม่ฉวยโอกาสบุกยึดต้าเซี่ยและทำให้ประชากรหลายพันล้านคนกลายเป็นสาวกของเรา?” เทพโอลิมปัสองค์หนึ่งถามด้วยความสงสัย“โง่เขลา” ซุสชายตามองอย่างเย็นชา “แม้พวกเขาจะไม่อยู่แล้ว แต่เจ้าคิดว่าหยวนสื่อและเต้าเต๋อตายไปแล้วหรือ? ยิ่งไปกว่านั้น ข้าใช้สิ่งนั้น ย่อมจะดึงดูดการไล่ล่าของมิคาเอล……ตอนนี้ สถานที่เดียวที่ปลอดภัยก็คือโอลิมปัส แต่การทำลายรากฐานของต้าเซี่ย แล้วโลกนี้ก็จะเหลือเพียงโอลิมปัสของเรา การจ่ายราคาบางอย่างก็ย่อมคุ้มค่า”เหล่าเทพโอลิมปัสไม่พูดอะไรอีก เพียงเร่งความเร็วสูงสุด พุ่งตรงไปยังโอลิมปัส……โลกชายแดนแอนตาร์กติกาท่ามกลางหิมะและน้ำแข็งอันหนาวเหน็บ ร่างสูงใหญ่ที่มีปีกขาวบริสุทธิ์หกปีก กำลังเดินช้าๆ ราวกับกำลังค้นหาบางสิ่งทันใดนั้น เสียงฟองอากาศแตกเบาๆ ก็ทะลุผ่านห้วงอวกาศอันกว้างใหญ่ เข้าสู่โสตประสาทของพระองค์ฝีเท้าของพระองค์หยุดกะทันหัน!“หืม?” พระองค์ขมวดคิ้วแน่น หันไปมองทางต้าเซี่ย “นี่เป็นกลิ่นอายของคธูลู… สา
