ซือเสี่ยวหนานครุ่นคิดครู่หนึ่ง “ทางเหนือ? พวกเขาหายตัวไปงั้นเหรอ?”“ในช่วงเวลานี้ ซุสส่งคนจำนวนมากออกตามหานิกซ์ แต่ก็ไม่พบร่องรอยใดๆ……คนของพวกเราก็หาไม่เจอเช่นกันถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด นางน่าจะหาที่ซ่อนตัวที่ลับมากๆ เพื่อรักษาบาดแผล”เมื่อได้ยินดังนั้น ซือเสี่ยวหนานจึงถอนหายใจยาว“ดูเหมือนว่าแผนที่จะร่วมมือกับฝ่ายนิกซ์เพื่อคานอำนาจโอลิมปัสและถ่วงเวลาให้ต้าเซี่ยคงจะเป็นไปไม่ได้แล้ว……”ขณะที่ทั้งสองคนกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น เทือกเขาที่อยู่ไกลออกไปก็สั่นสะเทือนเล็กน้อย พร้อมกับสายฟ้าสีขาวซีดแลบผ่านขอบฟ้า พุ่งไปทางทิศตะวันออก ตามด้วยเงาร่างหลายร่างที่ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าสีหน้าของซือเสี่ยวหนานเปลี่ยนไปเล็กน้อย “ซุส ไอ้แก่เจ้าเล่ห์นั่น……มหาวิหารสวรรค์เพิ่งถูกต้าเซี่ยทำลาย เขาก็ออกมาจากซากปรักหักพังพร้อมกับเหล่าเทพแห่งโอลิมปัสมุ่งหน้าไปต้าเซี่ย เขาคิดจะเป็นผู้ชนะที่แท้จริงงั้นเหรอ?”“ท่านซือเสิน เช่นนั้น……เรื่องนี้พวกเราไม่ต้องยุ่งดีไหม?” เงาดำพูดอย่างระมัดระวัง“พวกเราเป็นแค่เทพจากระบบเทพเล็กๆ ทำไมต้องไปยุ่งกับสงครามระหว่างอาณาจักรเทพด้วย? อีกอย่าง ยามนี้ต้าเซี่ยกับอินเดียต่างก็บาดเจ็บกันทั้งคู่ พอโอลิมปัสลงมือก็เท่ากับกำชัยชนะอยู่ในมือแล้ว ถ้าพวกเราจะขืนเป็นศัตรูกับพวกเขา เทพที่ซ่อนตัวอยู่คนอื่นๆ คงไม่ยอม”“ในบรรดาสิบสองเทพหลักของโอลิมปัส นิกซ์พาไปสามองค์แล้ว เก้าองค์ที่เหลือ ต้าเซี่ยอาจจะรับมือได้
