นางกางกรงเล็บพุ่งเข้าหาเซียวเหยียน ถึงกับอ้าปากกัดรองเท้าของเซียวเหยียน ร่างกายก็พลิกคว่ำอีกครั้ง กลายร่างเป็นมังกรเดิม
เซียวเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะรู้ข่าวการตายของสามีตนเองแล้ว จะตื่นเต้นขนาดนี้ หรือว่าอสูรก็มีรักแท้?
เมื่อเห็นมังกรดำตัวนี้บ้าคลั่งม้วนร่างกาย เซียวเหยียนก็กดศีรษะของมันอีกครั้ง จัดการมัน
แต่ว่า แม่มังกรดำดูเหมือนจะสูญเสียสติไปแล้ว คำรามพลิกคว่ำไม่หยุด เซียวเหยียนเห็นท่าทางเช่นนั้น ทำได้เพียงส่งนางขึ้นสู่หนทาง
เมื่อหัวมังกรถูกทุบจนแหลก เสียงคำรามแหลมแสบแก้วหูก็พลันหยุดลงทันที
เซียวเหยียนสะบัดคราบเลือดบนมือ มองดูหางมังกรที่กระตุกเบาๆ ถอนหายใจเล็กน้อย
ไม่คิดว่าจะเสียแรงเปล่า ไม่ได้ถามอะไรออกมาเลย
ส่วนเรื่องวังศักดิ์สิทธิ์นั่น และเรื่องที่เผ่าอสูรชายแดนวิหคอุดรวางแผนจะกลืนกินราชวงศ์ประกาศิตสวรรค์ คิดว่าพ่อเฒ่าที่ไม่ได้เจอกันมาสิบกว่าปีของตนเอง คงจะเข้าใจดีกว่าตนเอง
ส่ายหน้า เซียวเหยียนไม่ได้อยู่ต่อ หันหลังก้าวเท้าหนึ่งก้าว กลับไปยังนอกร้านน้ำชาบนถนนหลวง
ซากมังกรที่ทิ้งไว้ที่นั่น ท่านลุงอันพวกเขาที่ตามมาข้างหลังน่าจะหาเจอ ถึงตอนนั้นก็จะจัดการเอง
นอกร้านน้ำชา
เมื่
