ที่จัตุรัสด้านในของด่านเฉินหนาน มีจุดแจกจ่ายเสบียงหลายจุดถูกตั้งขึ้น แต่ละจุดมีคนต่อแถวยาวเหยียดเมื่อไม่นานมานี้ กองบัญชาการได้ออกกฎระเบียบว่า ผู้บาดเจ็บและผู้รอดชีวิตจากการต่อสู้ที่ด่านเฉินหนานจะได้รับสิทธิ์รับเสบียงก่อน หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ แทบไม่ต้องต่อแถว ก็ได้รับอาหารกระป๋อง เนื้อแช่แข็ง และผักจากสถานีเสบียงเนื่องจากโรงอาหารถูกทำลาย ทุกคนในด่านเฉินหนานจึงต้องก่อไฟทำอาหารกันเอง แต่โชคดีที่คนส่วนใหญ่ที่นี่ล้วนผ่านการฝึกจากค่ายฝึกอบรม ไม่ว่าจะเป็นหน่วยพิทักษ์ราตรีหรือกองกำลังพิเศษ เรื่องนี้จึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับพวกเขาแน่นอนว่าสำหรับหน่วยม่านราตรีที่มีไป๋หลี่พั่งพั่ง ‘ปรมาจารย์การเอาตัวรอดในป่า’ อยู่ด้วย เรื่องนี้ยิ่งง่ายดายเข้าไปใหญ่ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที หม้อไฟร้อนๆ และเตาปิ้งย่างก็ตั้งอยู่บนจัตุรัสแล้ว กลิ่นหอมของวัตถุดิบและเครื่องปรุงต่างๆ ทำให้คนอื่นๆ บนจัตุรัสอดกลืนน้ำลายไม่ได้หลินชีเยี่ยยิ้มพลางโบกมือให้พวกเขา คนกลุ่มหนึ่งจึงเดินเข้ามา หยวนกังที่แขนใส่เฝือกถือเนื้อมาด้วย โดยมีคนอื่นช่วยพยุงมาหาพวกหลินชีเยี่ย เขาพูดด้วยรอยยิ้มว่า“เจ้าหนู……วันนี้ทำได้ดีมาก”การแสดงฝีมือของหน่วยม่านราตรีบนสนามรบนั้นโดดเด่นมาก โดยเฉพาะภูเขาต้องสาปของหลินชีเยี่ยที่ช่วยลดแรงกดดันให้ด่านเฉินหนานได้มาก แม้แต่หยวนกังและคนอื่นๆ ที่อยู่อีกด้านของสนามรบก็ยังเห็นร่างของเขาหลินชีเยี่ยยิ้มน้อยๆ ก่อนถามว
