ตรีแล้วไม่ถือว่าเร็วหรอก เพราะไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในสนามรบในวินาทีต่อไป ใช่ไหมล่ะ?]เมื่อสิ้นเสียง เธอก็จ้องตาอันชิงอวี๋อย่างจริงจัง เม้มริมฝีปากเล็กน้อย“……ก็จริง” อันชิงอวี๋พยักหน้า แล้วซ่อมโลงศพในมือต่อเจียงเอ่อร์แลบลิ้นออกมาอย่างเงียบๆ[ชิงอวี๋]“หืม?”[คุณว่า… ชาตินี้ฉันจะมีโอกาสได้กลับมาเป็นเหมือนเดิมไหม?]“เป็นไปได้” อันชิงอวี๋พูดอย่างมั่นใจ “ถึงร่างกายของเธอจะตายไปแล้ว แต่ในเมื่อโลกนี้มีเทพเจ้าอยู่ ก็ต้องมีวิธีที่จะทำให้เธอฟื้นคืนชีพได้… รอให้พวกเราสะสมความดีความชอบอีกหน่อย บางทีเราอาจจะถามเหล่าเทพในสรวงสวรรค์ดูว่ามีโอสถแบบนั้นอยู่หรือเปล่า ถ้าไม่ได้จริงๆ ฉันก็จะสร้างร่างกายใหม่ให้เธอเอง เหมือนที่ผู้บัญชาการเยี่ยเคยใช้กระบี่มังกรคชสารสร้างร่างกายใหม่ให้ปรมาจารย์กระบี่ ในอนาคต ฉันก็ต้องทำได้เหมือนกัน แค่ให้สนามแม่เหล็กของเธอเกาะติดอยู่บนร่างนั้น เธอก็จะเคลื่อนไหวได้เหมือนคนปกติแล้ว”เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ดวงตาของเจียงเอ่อร์เปล่งประกายด้วยความยินดี คิ้วและตาโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยว“ก่อนจะถึงตอนนั้น ก็ต้องรบกวนให้เธออยู่ที่นี่ก่อนนะ” อันชิงอวี๋เก็บเครื่องมือแล้วยกโลงศพสีดำขึ้นมาอีกครั้งปัดฝุ่นที่มือแล้วกล่าว “พลังของเธอเพิ่มขึ้นแล้ว สามารถใช้สนามแม่เหล็กควบคุมสสารในโลกความจริงได้ ฉันใช้แม่เหล็กสร้างโครงโลงศพใหม่ให้เธอ ลองดูสิว่าเธอจะขับเคลื่อนมันได้ไหม”เจียงเอ่อร์จับจ้องโลงศพสี
