รี ร่างสีแดงเข้มเหล่านี้ยืนตระหง่านอยู่แนวหน้าสุด“หน่วยม่านราตรีมาถึงแล้ว” เสียงของหลินชีเยี่ยดังขึ้นอีกครั้งจั่วชิงถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นหน่วยม่านราตรีมาถึง จึงถามขึ้นมา“สถานการณ์ที่เมืองเจียงเฉิงเป็นยังไงบ้าง?”“ป้องกันไว้ได้แล้วครับ”“ดีมาก” จั่วชิงพยักหน้า “ยังไงก็ขอต้อนรับการกลับมาของพวกนาย”“พวกเรายังมีคำถามอีกเยอะ……แต่ว่า รอให้สงครามครั้งนี้จบก่อนแล้วค่อยคุยกัน”หลินชีเยี่ยจ้องมองคลื่นสัตว์ร้ายที่ดูราวกับไร้ที่สิ้นสุดเบื้องหน้า สีหน้าเริ่มจริงจังขึ้น “อ้อใช่ ก่อนมาที่นี่พวกเราได้เตรียมของขวัญมาด้วย”“ของขวัญ?” จั่วชิงชะงักไปหลินชีเยี่ยชี้นิ้วขึ้นไปบนท้องฟ้า “อยู่ตรงนั้น”จั่วชิงเงยหน้ามอง เห็นเงามหึมาค่อยๆ ปรากฏขึ้นในความมืดมิดของราตรี!ครืน!เสียงดังต่ำดังมาจากท้องฟ้า ยอดเขาลูกหนึ่งที่ถูกห่อหุ้มด้วยความมืด ค่อยๆ ลอยลงมาจากกลุ่มเมฆ เนื่องจากรอบข้างถูกปกคลุมด้วยความมืด จึงแทบจะกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับท้องฟ้า ทำให้คนส่วนใหญ่ไม่ทันสังเกตเห็นว่ามียอดเขาลอยผ่านเหนือศีรษะพวกเขาไปอย่างเงียบงันเมื่อความมืดที่ห่อหุ้มยอดเขาค่อยๆ จางหายไป ทุกคนจึงได้เห็นสภาพที่แท้จริงของมัน บนภูเขาไม่มีพืชพรรณใดๆมีเพียงพื้นผิวที่โล่งเตียน ส่วนฐานเรียบแบน ราวกับถูกฟันขาดด้วยดาบเดียว แล้วยกขึ้นมาทั้งลูก บนภูเขาที่โล่งเตียนนี้ มีอักขระที่ซับซ้อนนับไม่ถ้วนเปล่งแสงสลัว“นี่มัน……”เหล่ายอดมนุษย์ที่กำลังต่อสู้
