าวกับนึกอะไรขึ้นได้ ดวงตาพลันเปล่งประกาย “นี่มัน……”ภายใต้รัตติกาล ยอดเขามหึมาที่ลอยอยู่กลางอากาศค่อยๆ ปรากฏขึ้น ร่างหนึ่งบินออกมาจากยอดเขา พุ่งลงมาดุจสายฟ้าพื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ท่ามกลางเสียงคำรามที่ดังสนั่น สัตว์ประหลาดขั้นอนันต์สี่ตัวได้พุ่งมาถึงใต้กำแพงด่านเฉินหนาน ร่างมหึมาคล้ายวัวดำบดบังท้องฟ้า เขาแหลมคมสองข้างสร้างลมกรรโชก พุ่งเข้าหาคนทั้งสาม!ในตอนนั้น ร่างหนึ่งก็พุ่งลงมาตรงหน้าพวกเขา!ตึง!!ฝุ่นคลุ้งกระจายไปทั่ว แสงดาบวาบผ่านในชั่วพริบตา เขาวัวที่แข็งแกร่งถูกฟันขาดราวกับเต้าหู้ ร่วงลงกระแทกพื้นอย่างหนัก รอยตัดเรียบสนิท พร้อมกับเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของสัตว์ประหลาดวัวดำ คลื่นอากาศพัดฝุ่นควันกระจายออกไป ใต้เท้าสัตว์ประหลาดขนาดมหึมา ร่างที่สวมเสื้อคลุมสีแดงเข้มถือดาบยาวค่อยๆ เงยหน้าขึ้น……ดวงตาสีทองดุจเตาหลอมเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว!“แก… อยากตายเหรอ?!”ตูม!!ในชั่วขณะที่สายตานั้นจับจ้อง พลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวก็ถาโถมลงมา ราวกับทรราชผู้ถือดาบ กดข่มวัวดำยักษ์ขนาดเท่าภูเขาให้ค่อยๆ ก้มหัวลง ทั้งร่างสั่นเทาโดยไม่อาจควบคุมได้!ในดวงตากลมโบ๋คู่นั้น ปรากฏอารมณ์ความรู้สึกเป็นครั้งแรก… หวาดกลัวมนุษย์ที่เล็กดั่งมดตัวนี้ แผ่รังสีที่ทำให้มันหวาดหวั่นพรั่นพรึง ราวกับว่าเพียงแค่อีกฝ่ายคิด ก็สามารถตัดสินชีวิตและความตายของมันได้!ร่างสีแดงเข้มยกมือขึ้น ความมืดแห่งราตรีแทรกซึมออกมาจากขอบเส
