ักษ์ราตรี หยวนกัง จางเจิ้งถิง หลี่เสี่ยง เหรินติ้ง เฉาซิงไห่ หงอวี่เฟ่ยจั่ว พร้อม!][แนวป้องกันที่ 9 ของด่านเฉินหนาน…]“……”เสียงหนึ่งดังต่อเนื่องออกมาจากเครื่องมือสื่อสาร ช่องสัญญาณที่เงียบสงัดก่อนหน้านี้ ตอนนี้เต็มไปด้วยเสียงรายงานความพร้อมของเหล่าหน่วยพิทักษ์ราตรีท่ามกลางฝูงชน ร่างในชุดสีแดงเข้มที่ขาขาดหนึ่งข้างใช้โครงโลหะเป็นไม้ค้ำยัน กำลังปีนขึ้นบันไดอย่างมุ่งมั่นกัดฟันมุ่งหน้าไปยังยอดกำแพงด้านนอก ทันใดนั้นเขาก็สะดุดเซ เสียหลักจนเกือบล้มลง แต่แล้ว มือที่แข็งแรงข้างหนึ่งก็ยื่นมาประคองไหล่เขาไว้อย่างมั่นคงทหารที่บาดเจ็บหันไปมอง เห็นแพทย์ทหารชราผู้หนึ่งสวมเสื้อกาวน์สีขาวเปื้อนเลือด ผมหงอกขาว ยิ้มบางๆ ให้เขา“ไปกันเถอะ ผมจะไปด้วย”ทหารที่บาดเจ็บชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นร่างมากมายในชุดทหาร ชุดพยาบาล และชุดฝ่ายสนับสนุนที่กำลังทยอยมารวมตัวกันอยู่เบื้องหลังแพทย์ทหารชราผู้นี้ หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เขาก็ยิ้มกว้าง“คุณปู่ เดี๋ยวถ้าต่อสู้กันขึ้นมา พวกคุณทั้งหมดหลบอยู่ข้างหลังผมนะ”เขาใช้มือที่กำลังถือดาบตรงชี้ไปที่เสื้อคลุมสีแดงเข้มของตัวเอง “ไม่งั้น ผมคงไม่คู่ควรกับเสื้อคลุมตัวนี้และเหรียญตรา”“ได้ ฟังนายก็แล้วกัน”แพทย์ทหารชรายิ้มขื่นอย่างจนใจ ค่อยๆ พยุงร่างของสมาชิกหน่วยพิทักษ์ราตรีคนนั้นก้าวขึ้นไปบนกำแพงเมื่อขึ้นไปถึงบนกำแพง ชายคนนั้นก็กวาดสายตามองไปรอบๆ เห็นหน่วยพิทักษ์ราตรีเรียงแถวกันอยู่ ร