อยยิ้มที่มุมปากยิ่งเข้มข้นขึ้น เขายืนอยู่ข้างๆ ทุกคน เผชิญหน้ากับฝูงสัตว์เทวะที่กำลังถาโถมเข้ามา เปิดหูฟังแล้วตะโกนว่า“หน่วยพิทักษ์ราตรี หลี่เจิ้งจื้อ พร้อม!”เงาร่างมากมายที่สวมเสื้อคลุมยืนอยู่บนกำแพงด้านนอกที่เละเทะ ภายใต้แสงตะวันยามเย็นสีเหลืองหม่น ดูราวกับกำแพงทึบที่ไร้ช่องว่างกำแพงด้านนอกของด่านเฉินหนานพังทลาย แต่กำแพงยาวสีแดงเข้มนี้ยังคงอยู่ตึง! ตึง!!เสาอัสนีสีเงินแปดต้นตกลงมาจากฟากฟ้าเหมือนกำแพงด้านหนึ่ง ร่วงลงมาข้างๆ จั่วชิง เสื้อคลุมสีดำแปดตัวส่งเสียงดังสวบสาบท่ามกลางฝุ่นที่ฟุ้งกระจายอู๋เหลาโก่วยืนอยู่บนเสาเทพตรงกลาง หูฟังที่ข้างหูสว่างวาบขึ้นเล็กน้อย เสียงทุ้มต่ำดังก้องในช่องสัญญาณ“หน่วยร่างทรงพร้อม…”สิ้นเสียง มีลำแสงสองสายก็พุ่งผ่านท้องฟ้า กวนไจ้ที่สวมหมวกแก๊ปกับทากิชิโระยืนอยู่ด้วยกัน ลงจอดอย่างมั่นคงข้างๆ ทุกคนกวนไจ้ยกขอบหมวกขึ้นด้วยปลายนิ้ว มองไปยังฝุ่นควันที่ถูกฝูงสัตว์ร้ายก่อขึ้นในที่ไกลๆ ถอนหายใจยาว “ในที่สุดก็ถึงเวลาตัดสินแพ้ชนะแล้ว ตอนที่เป็นโปรแกรมเมอร์ทำงาน 996 ในบริษัทยังไม่เคยเหนื่อยขนาดนี้เลย……”“ผู้บัญชาการจั่วผมมา… ช่วย… ช่วยพวกคุณแล้ว” ทากิชิโระร่างสูงใหญ่ยิ้มบางๆ พูดภาษาจีนที่ยังไม่ค่อยคล่องนักรถม้าลึกลับคันหนึ่งแล่นทะลุผ่านกำแพงด้านนอกออกมา ทุกที่ที่ผ่านไป มิติบิดเบี้ยว หญ้าเขียวขจีปกคลุมพื้นดินเสียงกระดิ่งทองแดงดังกังวาน ประตูรถไม้เปิดออกโดยอัตโนมัติ อาจ
