ชีเยี่ยชะงักค้างกลางอากาศเขามองท่าทางร่าเริงของหลี่อี้เฟยด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนหลี่อี้เฟยเป็นผู้ช่วยพยาบาลคนแรกที่เขารับเข้ามาในโรงพยาบาล และเป็นคนที่เขาไว้ใจมากที่สุดในโรงพยาบาลแห่งนี้ อีกฝ่ายช่วยจัดการดูแลโรงพยาบาลมาหลายปี ไม่เคยมีข้อผิดพลาดใดๆ……แต่สำหรับหลี่อี้เฟยแล้ว ที่นี่มันก็เป็นเหมือนกรงขังไม่ใช่เหรอ?การเป็นหัวหน้าผู้ช่วยพยาบาลแล้วไง? ได้พบเจอเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่จากเทพปกรณัมแล้วยังไง?ต้องรู้ไว้ว่า บุคลิกของหลี่อี้เฟยเป็นเพียงนักเรียนมัธยมปลายธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น……หลังจากมาที่นี่ ชีวิตธรรมดาที่เคยอยู่ในเอื้อมมือ กลับกลายเป็นความฝันไปในพริบตา เขาไม่อยากไปซื้อเค้กดีๆ จากร้านเค้ก รวมตัวกับเพื่อนสนิท และฉลองวันเกิดให้ตัวเองบ้างเหรอ?“หลี่อี้เฟย” หลินชีเยี่ยเงียบไปนาน ก่อนเอ่ยอย่างจริงจัง “หลังจากเรื่องของฉันจบลงแล้ว ฉันจะหาวิธีให้นายหลุดพ้นจากที่นี่ กลับไปใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา……”“โธ่ ฉันแค่พูดเล่นน่า อย่าจริงจังมากสิ” หลี่อี้เฟยยิ้มกว้าง “อีกอย่าง ถ้าฉันไป ใครจะจัดการโรงพยาบาลให้นายล่ะ? ให้พวกงั่งพวกนั้นดูแล ฉันไม่วางใจหรอก”“ยังไงก็ตาม สุขสันต์วันเกิดนะ” หลินชีเยี่ยยกเค้กในมือชนกับเค้กของหลี่อี้เฟยเบาๆหลี่อี้เฟยเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ จึงหยิบกระดาษไม่กี่แผ่นจากอกเสื้อ ยื่นให้หลินชีเยี่ย“อ้อใช่ ชีเยี่ย นี่คือบันทึกการเล่นหมากล้อมระหว่างฉันกับเยลันเดในช่วงที่ผ่านมา……ไอ้หมอนี่โกงหนักขึ้
