เมื่อไหลฝูขย้ำคอของหนูยักษ์ตัวสุดท้ายที่บาดเจ็บ สนามรบทั้งหมดก็กลับสู่ความเงียบสงบหลินชีเยี่ยโบกมือยกเลิกวงเวทย์อัญเชิญ ก้มมองมังกรทองบนข้อมือ ซึ่งดูจางลงกว่าเดิมมาก แสดงให้เห็นว่าการใช้คาถาต้องห้ามระดับสูงนั้นสิ้นเปลืองพลังจิตมากเพียงใด……หลินชีเยี่ยประเมินว่าด้วยพลังโชคชะตาที่เหลืออยู่ เขาสามารถใช้คาถาต้องห้ามได้อีกเพียงสามถึงสี่ครั้งเท่านั้น หลังจากนั้นมังกรทองก็จะหายไปตอนที่ฮั่วชวี่ปิ้งมอบพลังโชคชะตาให้พวกเขา เขาตั้งใจให้พลังนี้เพียงพอที่จะให้พวกเขาต่อสู้ได้อย่างเต็มที่โดยไม่ต้องกังวลเรื่องการสิ้นเปลืองพลังเป็นเวลาสองวันสองคืน แต่เขาไม่คิดว่าหลินชีเยี่ยจะใช้คาถาต้องห้ามเพียงครั้งเดียวก็สิ้นเปลืองพลังโชคชะตาไปมากขนาดนี้“ท่านชีเยี่ยครับ!”พยัคฆ์ขาวฟางโม่กลับคืนสู่ร่างเดิมแล้ว รีบวิ่งเข้ามาหาหลินชีเยี่ยและคณะ พลางพูดอย่างตื่นเต้น “ท่านชีเยี่ยที่แท้พวกคุณก็อยู่ที่นี่……”หลินชีเยี่ยยิ้มเล็กน้อย “พวกเราแค่บังเอิญผ่านมาเท่านั้น หลังจากจัดการฝูงสัตว์รอบนี้เสร็จ ก็จะรีบออกเดินทางไปแนวหน้าทันที”ขณะที่ทั้งสองคุยกัน สมาชิกหน่วยพิทักษ์ราตรีคนอื่นๆ ก็รีบเข้ามาหา มองหน่วยม่านราตรีด้วยความเคารพนับถือ“ครูฝึกหลิน สถานการณ์ที่แนวหน้าเป็นยังไงบ้างคะ?” หลี่เจินเจินถามอย่างอยากรู้“……ไม่ค่อยดีเท่าไหร่”ฟางโม่เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาว่า “ท่านชีเยี่ย จริงๆ แล้ว พวกเราก็ไปแนวหน้าได้นะ… ผมก็ทะลวงขั้
