ทั้งสองอาณาจักรเทพ แบบนี้ไม่เป็นภัยคุกคามต่อต้าเซี่ยมากกว่าเหรอ?”อันชิงอวี๋ใคร่ครวญสักพัก “บางทีพวกเขาอาจจะนัดกันมาโจมตีต้าเซี่ย แล้วโอลิมปัสทรยศหักหลัง เพื่อหาประโยชน์จากความวุ่นวายหรือเปล่า?”“ไม่แน่นะ” หลินชีเยี่ยจ้องมองอักขระเวทย์มนตร์ส่วนสุดท้ายที่อยู่ใต้เท้า “ว่าแต่ พวกนายวาดเสร็จกันหรือยัง?”[ผมเสร็จแล้ว] เสียงของไป๋หลี่พั่งพั่งดังมาจากหูฟัง“ฉันก็เสร็จแล้วเหมือนกัน”หลินชีเยี่ยเหยียบเมฆพลิกกายแล้วบินขึ้นไปบนท้องฟ้า มองลงมาจากที่สูงเพื่อตรวจสอบความเรียบร้อย หลังจากแน่ใจแล้วจึงพยักหน้า “ดี ทุกคนระวังตัวไว้ ฝูงสัตว์คงจะมาถึงแล้ว”[..ชีเยี่ย]“มีอะไร?”[มีเครื่องบินมาจากทางตะวันออก]หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วแล้วหันไปมอง เห็นเครื่องบินลำหนึ่งกำลังบินมุ่งหน้าไปยังเมืองเจียงเฉิงอย่างรวดเร็ว!เขาใช้พลังจิตตรวจสอบเครื่องบินในทันที สีหน้าดูแปลกใจเล็กน้อยอันชิงอวี๋ถามผ่านหูฟัง [พวกนั้นเป็นใครกัน?]“เป็นพวกหน่วยพิทักษ์ราตรีรุ่นใหม่ น่าจะเป็นกำลังพลที่ประจำการอยู่ในเมืองใกล้เคียง ถูกผู้บัญชาการจั่วเรียกตัวมาช่วยชั่วคราว” หลินชีเยี่ยหัวเราะอย่างจนใจ “ฉันเห็นคนรู้จักอยู่สองสามคน”[แล้วพวกเราจะทำยังไงดี? ต้องไปทักทายพวกเขาก่อนไหม?]“ไม่มีเวลาแล้ว ภารกิจแรกของพวกเราคือต้องสกัดกั้นฝูงสัตว์” หลินชีเยี่ยละสายตาจากเครื่องบินพลางกล่าว“ปล่อยให้พวกเขาดูอยู่ข้างๆ ก็แล้วกัน……ศัตรูระดับนี้ ไม่ใช่สิ่งที่มือใหม่พวกนี้จะ
