รับมือไหว”…เครื่องบินลงจอดทางตอนใต้ของเมืองเจียงเฉิงเมื่อประตูห้องโดยสารเปิดออก ร่างของผู้คนทยอยเดินลงมาจากเครื่องบินอย่างรวดเร็ว ทุกคนมีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างมาก!ฟางโม่กวาดตามองไปรอบๆ “ที่นี่คือเมืองเจียงเฉิงสินะ”หลี่เจินเจินที่เดินตามหลังขมวดคิ้วเมื่อเห็นหน่วยพิทักษ์ราตรีเพียงสิบกว่าคนในบริเวณนั้น “ทำไมมาแค่นี้เอง……ไม่ใช่ว่าหน่วยพิทักษ์ราตรีจากทุกเมืองใกล้เคียงต้องมาช่วยสกัดกั้นฝูงสัตว์ร้ายหรอกเหรอ? ที่นี่ดูเหมือนจะมีแค่สามสี่หน่วยเอง……”ฟางโม่เห็นคนรู้จักสองคนในฝูงชน ดวงตาเป็นประกายเล็กน้อย “พวกหน่วยพิทักษ์ราตรีส่วนใหญ่อยู่ไกลเกินไปต้องใช้เวลาเดินทางมา พวกเราคงเป็นกลุ่มแรกที่มาถึง”“ซูเจ๋อ ซูหยวน?”พี่น้องตระกูลซูที่เพิ่งเดินทางมาจากเมืองชางหนานได้ยินเสียงเรียก ก็เห็นฟางโม่กับหลี่เจินเจินเช่นกัน“พวกเธอก็มาด้วยเหรอ?” ซูเจ๋อพูดอย่างดีใจ “ไม่ได้เจอกันนานเลย”ขณะที่ฟางโม่กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง เสียงที่แฝงไปด้วยความน่าเกรงขามก็ดังมาแต่ไกล “หน่วยพิทักษ์ราตรีทั้งหมดที่เดินทางมาถึงก่อน เตรียมตัว ฝูงสัตว์ร้ายกำลังจะมาถึงแล้ว”เมื่อได้ยินประโยคนั้น สายตาของทุกคนก็จ้องมองไปทางเดียวกัน พวกเขารีบวิ่งออกไปยังพื้นที่รกร้างอย่างรวดเร็วพร้อมกับหน่วยพิทักษ์ราตรีท้องถิ่นของเมืองเจียงเฉิง“ได้ยินมาว่าสถานการณ์ที่แนวหน้าแย่มากเลยใช่ไหม ฟางโม่?” ซูเจ๋อถามเสียงเบาขณะที่วิ่งอยู่ข้างๆ ฟางโม่“อาจจะใช่” คนหลังถ
