แสงสีเขียวสายหนึ่งก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า สกัดกั้นเงาเทพทั้งสองจั่วชิงกำดาบไว้แน่น เร่งความเร็วจนถึงขีดสุด สีหน้าดูมืดครึ้มอย่างยิ่งในช่วงวิกฤตเช่นนี้ หากมีเทพต่างแดนบุกรุกเข้ามาอีก นั่นย่อมเป็นภัยคุกคามอย่างใหญ่หลวงต่อต้าเซี่ย และอาจทำลายสมดุลการต่อสู้ระหว่างเทพต้าเซี่ยกับเทพอินเดียขณะที่จั่วชิงกำลังจะปล่อยพลังจิตเข้าไปในดาบ ร่างของเทพทั้งสองก็หยุดชะงักพร้อมกันเทพทั้งสองมีเครื่องแต่งกายที่แปลกตา จากรูปลักษณ์ภายนอกดูแล้วไม่น่าจะเป็นสมาชิกของมหาวิหารสวรรค์หรือโอลิมปัส กลิ่นอายที่แผ่ออกมาก็อยู่ในระดับเทพรอง เมื่อเห็นภาพตรงหน้า จั่วชิงก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้างโชคดีที่แม้ว่าจะต้องสู้รบ เทพรองสององค์นี้ก็ยังอยู่ในขอบเขตความสามารถที่พวกเขารับมือได้“พวกนายต้องการอะไร?” จั่วชิงกำดาบแน่น พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังเทพรองทั้งสองสบตากันแล้วพยักหน้า “พวกเราไม่ได้มีเจตนาร้าย พวกเราแค่ได้รับคำสั่งให้มาตามหาเทพต้าเซี่ยหรือชายที่ชื่อจั่วชิง เพื่อส่งข้อความหนึ่ง”เมื่อได้ยินประโยคนั้น จั่วชิงเลิกคิ้วขึ้น “ฉันคือจั่วชิง… พวกนายเป็นใคร?”“พวกเราคือ ‘เทพผู้ซ่อนเร้น’” เทพรององค์หนึ่งเอ่ยขึ้น “พวกเราได้รับคำสั่งจากท่านซือเสิน ให้มาส่งคำเตือนถึงต้าเซี่ย……”“ซือเสิน?” จั่วชิงงุนงงชั่วขณะ ก่อนจะนึกขึ้นได้ “ซือเสี่ยวหนาน? เธอให้พวกนายมาบอกอะไร?”“ซุส เทพสูงสุดแห่งโอลิมปัสกำลังขุดค้นซากปรักหักพังของคธูลู” เทพรององค์
