อร์ด็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบพุ่งแยกย้ายกันไปคนละทิศละทางเนี่ยจิ่นซานสังเกตเห็นความตั้งใจของพวกคนหนุ่มสาว เขาหรี่ตาลง กำกระบองสีดำไว้ในมือ ร่างกลายเป็นลำแสงพุ่งเข้าหาหลินชีเยี่ยที่กำลังบินเข้ามาอย่างรวดเร็ว!แรงกดดันมหาศาลแผ่ลงมาจากท้องฟ้า หลินชีเยี่ยวางมือลงบนด้ามดาบ [จั่นไป๋] ดวงตาจับจ้องการเคลื่อนไหวของเนี่ยจิ่นซาน จิตใจตึงเครียดถึงขีดสุด!ร่างทั้งสองพุ่งฝ่าน่านฟ้า กำลังจะปะทะกันในชั่วพริบตา!ในวินาทีที่เนี่ยจิ่นซานยกกระบองขึ้นจะฟาดลงมา ดวงตาของหลินชีเยี่ยพลันเปล่งประกาย ปลายนิ้วดันด้ามดาบ[จั่นไป๋] ร่างหายวับไป ทะลุผ่านร่างของเนี่ยจิ่นซานในมิติว่างเปล่า ก่อนจะพุ่งขึ้นไปด้านบนอย่างสุดกำลังโดยไม่เหลียวหลัง!เนี่ยจิ่นซานฟาดกระบองพลาด จึงขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาชำเลืองมองความว่างเปล่าเหนือศีรษะ แล้วเอ่ยเสียงเรียบ“หลบเข้าไปในมิติว่างเปล่า คิดว่าฉันจะไม่มีวิธีจัดการนายงั้นเหรอ?”เขาพลิกมือกำกระบองสีดำ ชูขึ้นราวกับหอก ค่อยๆ ล็อกเป้าหมายไปที่หลินชีเยี่ยที่อยู่ในมิติว่างเปล่า พลังจิตเพิ่มขึ้นด้วยความเร็วน่าตกใจ!ความรู้สึกอันตรายที่ไม่เคยเจอมาก่อนครอบคลุมจิตใจหลินชีเยี่ยที่อยู่ในมิติว่างเปล่า!‘เขายังรับรู้ถึงการมีอยู่ของฉันได้อีกเหรอ?’หลินชีเยี่ยไม่มีเวลาหันกลับไปมอง หากร่างชะงักแม้เพียงเล็กน้อย เนี่ยจิ่งซานจะพุ่งเข้ามาในทันที และเมื่อถึงตอนนั้น เขาก็จะไม่มีที่ให้หลบหนีอีกต่อไปเขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แส
