ยบไปครู่หนึ่ง แล้วชี้ไปที่เฮลิคอปเตอร์ที่เสียหายด้านหลัง“สิ่งที่ผู้บัญชาการจั่วให้พวกคุณขนส่ง มันคืออะไรกันแน่?”เมื่อได้ยินประโยคนั้น นักบินก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที รีบวิ่งเข้าไปในห้องโดยสารที่เต็มไปด้วยควันหนาทึบ ลากโลงศพหนักๆ ออกมาหนึ่งโลง“เร็วเข้า! ช่วยฉันหน่อย!”เมื่อได้ยินเสียงขอความช่วยเหลือ ทุกคนรีบช่วยกันขนโลงศพทั้งหมดออกมาจากห้องโดยสาร รวมทั้งหมดเจ็ดโลงวางเรียงนิ่งอยู่บนหาดทรายเมื่อเห็นโลงศพทั้งเจ็ด ดวงตาของไป๋หลี่พั่งพั่งก็เต็มไปด้วยความสงสัย“คนในโลงศพพวกนี้คือใครกัน?”ขณะที่นักบินกำลังจะเอ่ยปาก เสียงแหบแห้งก็ดังขึ้นจากด้านหลังเขา“พวกเขาคือ… หน่วยร่างทรง”หลินชีเยี่ยค่อยๆ เดินไปที่ข้างโลงศพสีดำโลงหนึ่ง ปลายนิ้วลูบไล้ไปตามแผ่นไม้โลงที่หนาหนัก ริมฝีปากเม้มแน่นด้วยพลังจิตของเขา เขารับรู้ได้ว่าร่างซีดขาวของปู่หลีกำลังนอนนิ่งอยู่ในโลงนี้……เสื้อคลุมสีดำของเขาขาดวิ่นไปหมดแล้ว“ร่างทรง……” ในหัวของทุกคนพลันนึกถึงร่างลึกลับทั้งเจ็ดที่สวมเสื้อคลุมสีดำ ขับเคลื่อนเสาอัสนีอยู่บนท้องฟ้า“ใช่แล้ว” นักบินพยักหน้าติดๆ กัน “ผู้บัญชาการจั่วออกคำสั่งเด็ดขาดให้พวกเราส่งศพของพวกเขาไปที่ศูนย์ไจเจี้ยภายใน 48 ชั่วโมง……ส่งมอบให้กับผู้ชายที่ชื่ออู๋ทงเสวียน”อู๋เหลาโก่ว?หลินชีเยี่ยนึกถึงชายผมเผ้ารุงรังสวมชุดคนไข้ที่คุยกับเสี่ยวเฉ่าในศูนย์ไจเจี้ยขึ้นมาทันที“สถานการณ์การรบที่ด่านเฉินหนานรุนแรงมาก……มีการต่อสู้
