ราว ไปช่วยหน่วยรบพิเศษอื่นๆ แบ่งเบาภาระงาน แล้วค่อยกลับมาฝึกต่อ… แต่เขาไม่อนุญาต” หลินชีเยี่ยถอนหายใจอันชิงอวี๋ครุ่นคิด “คนที่จัดให้พวกเรามาฝึกที่นี่คือผู้บัญชาการจั่ว ลองติดต่อเขาโดยตรงดีไหม ให้เขามาย้ายพวกเราออกไป?”“ติดต่อไม่ได้หรอก” หลินชีเยี่ยส่ายหน้า “เกาะนี้ไม่มีสัญญาณเลย อุปกรณ์สื่อสารทั้งหมดของเราที่นี่ก็แค่ของประดับ”“……”ทุกคนถอนหายใจอย่างจนปัญญา รู้สึกหมดหนทางและหดหู่อย่างบอกไม่ถูกไป๋หลี่พั่งพั่งที่เงียบมาตลอดเผยอปากพูดอย่างระแวดระวัง “บางที… การที่พวกเราอยู่ที่นี่อาจจะเป็นเรื่องดีก็ได้นะ?”ทุกคนหันไปมองไป๋หลี่พั่งพั่งพร้อมกัน เขาพูดต่อว่า “พวกนายดูสิ เกาะนี้รองรับโชคชะตาของต้าเซี่ย แม้ว่าเราจะไม่ทำอะไรเลย ระดับพลังของเราก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว พวกเราเพิ่งมาได้เดือนกว่า ตอนนี้แม้แต่น้องเจียงเอ่อร์ก็จะทะลวงถึงขั้นอนันต์แล้ว… อยู่ที่นี่ต่ออีกสักพัก รอให้พวกเราทุกคนถึงขีดจำกัดสูงสุดของมนุษย์แล้วค่อยออกไปพร้อมกันตอนนั้นพวกเราก็จะเป็นหน่วยรบพิเศษชุดแรกในประวัติศาสตร์ที่ทุกคนอยู่ในระดับสูงสุด! มันจะเท่ขนาดไหนกันนะ?”คำพูดของไป๋หลี่พั่งพั่งมีเหตุผล สถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับฝึกฝนบนเกาะแห่งนี้ ไม่ใช่จะหาได้ที่ไหน ทุกคนเริ่มลังเลทันทีหลินชีเยี่ยไตร่ตรองครู่หนึ่ง แต่ก็ยังส่ายหน้า “พลังโชคชะตาบนเกาะนี้ช่วยเพิ่มพลังให้พวกเราได้ก็จริง แต่การจะให้ทุกคนทะลวงถึงระดับสูงสุด แม้อยู่ที่นี่ก็ต้อ
