ปรากฏขึ้นข้างๆ พวกเขาหลี่เคิงเชียงหยุดพูดกะทันหันเขามองนักพรตผู้นั้น รีบเก็บสีหน้าทะเล้นแล้วกล่าวอย่างจริงจัง“วีรวิญญาณหลี่เคิงเชียง ขอคารวะหยวนสื่อเทียนจุน”“ไม่ต้องมากพิธี” หยวนสื่อเทียนจุนพยักหน้าเบาๆ นึกถึงท่าทางของหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ เมื่อครู่ จึงถามด้วยความสงสัย “อ้อใช่ เมื่อครู่พวกเขากำลังทำอะไรกันอยู่? พวกเขาบอกว่ากำลังฝึก?”“เอ่อ……นั่น……นั่นน่ะ……”หลี่เคิงเชียงกระแอมไอด้วยความเขินอาย พูดไม่ออกในชั่วขณะนั้น“ผู้อาวุโสหลี่เป็นคนเตรียมการฝึกด่านจิตใจให้พวกเรา” ไป๋หลี่พั่งพั่งเอ่ยขึ้นเบาๆ“นอกจากการแข่งว่ายน้ำท่าสุนัขแบบช้าที่สุด ยังมีระบำกระโปรงหญ้า ยืนด้วยมือ แข่งความเร็ว ไพ่ป๊อกเด้ง……”ท่ามกลางน้ำเสียงที่แฝงความน้อยใจของไป๋หลี่พั่งพั่ง สีหน้าของหยวนสื่อเทียนจุนดูแปลกพิกล เขามองดูหลี่เคิงเชียงที่ก้มหน้าไม่พูดอะไร แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ“หลินชีเยี่ย” หยวนสื่อเทียนจุนหันไปมองหลินชีเยี่ยที่อยู่ข้างๆ หยิบกล่องยาลูกกลอนออกมาจากอก “นี่คือโอสถที่หยางเจี่ยนและซุนหงอคงไปขอมาจากเต้าเต๋อเทียนจุนเพื่อเจ้า ข้ามาส่งมอบให้”หลินชีเยี่ยยืนนิ่งอยู่กับที่“แต่… หูของผมก็ใกล้จะหายดีแล้วนะครับ” หลินชีเยี่ยรับกล่องยามาตอนอยู่ที่แอสการ์ด หูของหลินชีเยี่ยได้รับบาดเจ็บจากเสียงของสัตว์ประหลาดที่ถูกเรียกออกมาโดยจอกศักดิ์สิทธิ์หลังจากกลับมาต้าเซี่ย หยางเจี่ยนและซุนหงอคงก็กลับไปสรวงสวรรค์ด้วยกันเพื่อขอยาให้หลิ
