้นมาเป็นพิเศษสำหรับเจ้า นอกจากจะขับไล่ต้นตอของโรคในร่างกายเจ้าได้หมดแล้วยังมีประโยชน์ต่อร่างกายของเจ้าด้วย เจ้ากินมันเถอะ”หลินชีเยี่ยเห็นดังนั้นจึงพยักหน้าแล้วเปิดกล่องยาในมือออกทันทีพลังวิญญาณลอยออกมาจากรอยแยกของกล่องยา ยาลูกกลอนสีขาวนวลเม็ดหนึ่งวางนิ่งอยู่ตรงกลาง กลิ่นยาหอมฟุ้งเข้าจมูกของหลินชีเยี่ยหลินชีเยี่ยหยิบยาลูกกลอนขึ้นมา ในดวงตาฉายแววสงสัยใคร่รู้นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้สัมผัสยาลูกกลอนของสรวงสวรรค์จริงๆ ไม่รู้ว่ายาลูกกลอนนี้จะเหมือนกับที่เขียนไว้ในหนังสือหรือเปล่า แค่กินคำเดียวก็จะได้ขึ้นสวรรค์ มีอายุยืนยาวเท่าฟ้าดิน?ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้นมาในสมองก็ถูกปฏิเสธไปทันที เทพปกรณัมก็แค่ตำนานเล่าขาน ถ้าสรวงสวรรค์สามารถผลิตยาอมฤตระดับนี้ได้ง่ายๆ ต้าเซี่ยคงใช้เวลาไม่ถึงเดือนก็สามารถจัดการอาณาจักรเทพอื่นๆ ได้แล้วยาลูกกลอนของสรวงสวรรค์อาจจะมีความมหัศจรรย์จริง แต่คงไม่เกินจริงอย่างในตำนานแน่นอน อย่างไรเสียหลิงเป่าเทียนจุนก็ใช้เวลาหลายพันปีทุ่มเทพลังมากมายถึงได้ปรุงโอสถนิรันดร์และโอสถอมตะขึ้นมาสองเม็ดหลินชีเยี่ยกลืนยาลูกกลอนลงท้อง รู้สึกถึงกระแสอุ่นๆ ที่ไหลไปทั่วร่าง เขารีบนั่งขัดสมาธิอยู่กับที่ เริ่มรับรู้ถึงทิศทางการโคจรของกระแสอุ่นๆ นั้นในสายตาของคนอื่น แสงสว่างจางๆ พวยพุ่งออกมาจากร่างของหลินชีเยี่ย แผ่กระจายไปทั่วร่างอย่างรวดเร็ว……ด้านข้าง อันชิงอวี๋ดันแว่นพลางมองภาพตรงหน้าด้วยความส
