ยู่ใต้รัตติกาล!คมมีดสับมีหมอกดำบางๆ ลอยอยู่ ในความคลุมเครือ สามารถได้ยินเสียงสาปแช่งและคำรามของวิญญาณอาฆาตนับไม่ถ้วนดังออกมาจากนั้น เมื่อรับรู้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่แฝงอยู่ในมีดสับสีเลือดนี้ จระเข้ดำก็พุ่งชนกรงไม้ถี่ขึ้นเรื่อยๆ ดวงตาสีเขียวมรกตฉายความตื่นตระหนกโครม!พร้อมกับเสียงดังสนั่น จระเข้ดำพุ่งชนจนกิ่งไม้ของกรงหักไป อันชิงอวี๋กระอักเลือดออกมา นิ้วมือที่จิกลงในดินหักไปหนึ่งนิ้ว ในวินาทีที่จระเข้ดำกำลังจะพุ่งออกจากกรงไม้ หลินชีเยี่ยโบกมือในอากาศ ใบมีดสีเลือดที่แขวนอยู่ใต้รัตติกาลก็พุ่งลงมาอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า!“คาถาต้องห้าม [กิโยตินสีเลือด]”คมมีดฟาดลงบนคอของจระเข้ดำอย่างแม่นยำ ส่งเสียงดังแหลมหู ร่างของจระเข้ดำกระแทกพื้นดินจนเป็นหลุมขนาดใหญ่ หัวของมันถูกใบมีดกดแน่นกับพื้นแม้จะเป็นเช่นนั้น ใบมีดสีเลือดก็ตัดคอของมันได้เพียงสองในสามเท่านั้น เลือดแดงฉานย้อมพื้นดิน มันยังคงดิ้นรนเคลื่อนไหวร่างกายอย่างบ้าคลั่ง พยายามหลุดพ้นจากใบมีดนี้ในตอนนั้น เงาสีดำของรัตติกาลวูบผ่านเหนือศีรษะของมัน หลินชีเยี่ยกำดาบอามาโนะมุราคุโมะไว้แน่น ฟันคมดาบลงไปยังคอส่วนที่เหลืออย่างรุนแรง!คมดาบของดาบอามาโนะมุราคุโมะตัดผ่านร่างของจระเข้ดำอย่างง่ายดาย ตัดลมหายใจสุดท้ายของมัน หัวขนาดใหญ่ที่ไร้ใบหน้ากลิ้งไปบนพื้นหลายเมตรก่อนจะหยุดลงอย่างช้าๆหลินชีเยี่ยค่อยๆ ดึงดาบอามาโนะมุราคุโมะออกจากซากของจระเข้ดำ กระแสพล
