ถือดาบตรงไว้ แล้วใช้นิ้วชี้เรียกมันอย่างท้าทาย แต่คราวนี้จระเข้ดำไม่สนใจเขา แม้ว่าเขาจะไล่ตามหลังมันและใช้ดาบตรงฟันอย่างบ้าคลั่ง มันก็ไม่มีทีท่าจะหยุดเลยแม้แต่น้อยตึง!!จระเข้ดำพุ่งชนเข้ากับลำต้นหนาของกรงไม้ ส่งเสียงดังทึบ!รอยแตกร้าวแผ่ขยายบนผิวของลำต้น อันชิงอวี๋ที่กำลังเกาะพื้นด้วยนิ้วทั้งสิบ ครางเบาๆ ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อยรอบนอกของกรงไม้มีวงเวทย์สีเลือดขนาดมหึมากำลังก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วจระเข้ดำดูเหมือนจะได้กลิ่นอันตราย มันพยายามพุ่งชนกรงไม้อย่างต่อเนื่อง พยายามหลุดออกไปจากที่นี่ แต่กรงไม้นี้แข็งแกร่งกว่าที่มันคิดไว้มาก แม้จะชนหลายครั้งก็ไม่สามารถทำลายได้ ต้องรู้ว่าถ้าเป็นที่อื่น การชนเพียงไม่กี่ครั้งนี้ก็สามารถพังภูเขาสูงใหญ่ได้แล้ว“ชีเยี่ย ฉันทนไม่ไหวแล้ว” อันชิงอวี๋ใบหน้าซีดเผือดเล็กน้อยเงาของหลินชีเยี่ยกวาดผ่านรอบนอกของกรงไม้ รอจนเส้นเลือดสุดท้ายวาดเชื่อมต่อกับวงเวทย์เสร็จสมบูรณ์ เขาก็ลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว“ได้แล้ว”เขาเหยียบพื้นอย่างแรง พลังจิตไหลเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง วงเวทย์สีเลือดที่ซับซ้อนรอบนอกกรงไม้ค่อยๆ สว่างขึ้นทำให้ท้องฟ้าเหนือเกาะบางส่วนกลายเป็นสีแดงฉานกลิ่นอายของคาถาต้องห้ามอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ขยายไปอย่างบ้าคลั่ง!พร้อมกับที่หลินชีเยี่ยยกมือขวาขึ้น จุดแสงสีแดงนับไม่ถ้วนลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าจากทุกมุมของวงเวทย์ ถักทอผสานเข้าด้วยกัน ก่อตัวเป็นมีดสับสีเลือดยาวหลายร้อยเมตรที่แขวนอ
