จระเข้ดำไม่คิดว่าจะมีคนรออยู่ข้างหน้ามันมันกัดฟันแน่นร่างกายปรากฏขึ้นจากเงาบนพื้นราวกับสายฟ้าสีดำ พุ่งชนเข้าใส่กำแพงน้ำแข็งนั้น ด้วยร่างกายระดับสัตว์เทพของมัน กำแพงน้ำแข็งแค่นี้ไม่ถือว่าเป็นอุปสรรคอะไรเลยแต่ในวินาทีที่ร่างของมันปรากฏขึ้น เสียงหัวเราะอันน่าสยดสยองก็ดังมาจากด้านข้างอย่างรวดเร็ว!“หึๆๆๆๆ”เฉาเยวียนที่ถูกห่อหุ้มด้วยพลังอำมหิตลากดาบที่มีเปลวไฟสีดำพวยพุ่ง ฟันเข้าใส่ร่างของจระเข้ดำอย่างรุนแรง!คมดาบที่เต็มไปด้วยพลังสังหารฟันลงบนเกราะแข็งของจระเข้ดำ ส่งเสียงดังเหมือนโลหะปะทะกัน แต่เกราะของจระเข้ดำนั้นแข็งเกินไป แม้ว่าเฉาเยวียนที่คลุ้มคลั่งจะใช้พลังทั้งหมดแล้ว คมดาบก็แทบจะฟันเข้าไปได้เพียงเล็กน้อย ทิ้งรอยแผลตื้นๆ ไว้เท่านั้นสำหรับจระเข้ดำแล้ว การโจมตีครั้งนี้แทบไม่ต่างอะไรกับการขูดผิว… แต่ปัญหาคือความเร็วในการขูดของเฉาเยวียนที่คลุ้มคลั่งนั้นเร็วมากท่ามกลางเสียงหัวเราะอันน่าสยดสยอง คมดาบสีดำฟาดฟันในอากาศจนเกิดเงาดาบนับไม่ถ้วน ฟันลงบนเกราะของจระเข้ดำอย่างบ้าคลั่ง รอยแผลตื้นๆ มากมายสานเข้าด้วยกัน ร่างของจระเข้ดำจึงค่อยๆ ชุ่มไปด้วยสีเลือดจระเข้ดำเจ็บปวด ส่งเสียงคำรามต่ำ ดวงตาสีเขียวมรกตฉายแววโกรธเกรี้ยว หางพันรอบข้อมือที่ถือดาบของเฉาเยวียนในทันที กำลังมหาศาลที่สามารถสั่นสะเทือนภูเขาได้ดึงร่างของเฉาเยวียนที่คลุ้มคลั่งขึ้นมา แล้วฟาดลงกับพื้นน้ำแข็งข้างๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้พื้นสั่นส
