ีเขียวอมเหลืองทั้งสองข้างแนบติดพื้น แอบสังเกตอยู่มันเห็นชายคนนั้นยืนอยู่ในป่า มองไปรอบๆ ราวกับรู้สึกไม่มั่นใจ“ที่นี่คงไม่มีใครได้ยินแล้วสินะ……” เขาพึมพำกับตัวเองเขาไอเบาๆ สองครั้ง แล้วเริ่มกระแอมเสียงจระเข้ดำที่กำลังคลานอยู่ในความมืดรู้สึกสงสัยในใจทันใดนั้น เสียงเพลงประหลาดก็ดังก้องในความมืด“กังหันลมหมุนเอี๊ยดอ๊าดๆ ทิวทัศน์ที่นี่สวยงามจริงๆ ท้องฟ้าสวย พื้นดินสวย……”ในทันทีที่ได้ยินเสียงเพลงนั้น ดวงตาของจระเข้ดำที่แนบติดพื้นก็พลันเบิกกว้างขึ้น พลังลึกลับบางอย่างแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของมัน ทำให้ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อยในความมืด!“ใครน่ะ?!!”หลินชีเยี่ยที่กำลังร้องเพลงอยู่รีบตอบสนองอย่างรวดเร็ว เรียกใช้ดาบอามาโนะมุราคุโมะออกมาแล้วฟาดไปยังทิศทางที่มีเสียงแปลกๆ ดังมาจระเข้ดำเป็นสัตว์ในตระกูลเทพ ภายใต้อิทธิพลของ [บทเพลงควบคุมวิญญาณ] ที่ดังมาอย่างกะทันหัน มันไม่สามารถควบคุมตัวเองได้และตกอยู่ในภวังค์ แต่ก็รีบดิ้นรนหลุดพ้นออกมาอย่างรวดเร็ว แต่ในตอนนี้ดาบอามาโนะมุราคุโมะได้พุ่งมาอยู่ตรงหน้ามันแล้ว!ร่างของจระเข้ดำหลบเข้าไปในเงาอีกครั้ง แล้วหลบหลีกไปด้านข้างอย่างรวดเร็วราวสายฟ้า แม้จะเป็นเช่นนั้น คมดาบอันคมกริบก็ยังตัดหางส่วนปลายของมันออกไป พร้อมกับลูกตาสีเขียวอมเทาที่ปลายหางถูกตัดลอยขึ้นไปกลางอากาศในพริบตา!เสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดดังออกมาจากปากอันใหญ่โตของจระเข้ดำ!มีคนอยู่จริงๆ เหรอ?!หลินชีเยี่ยเ
