อย”อันชิงอวี๋ไม่เข้าใจ แต่ก็ทำตามอย่างว่าง่าย นำโลงศพสีดำที่บรรจุร่างของเจียงเอ่อร์ไปวางไว้บนโขดหินที่อยู่ไกลที่สุด วิญญาณของเจียงเอ่อร์ลอยอยู่กับที่ ดวงตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น“ผู้อาวุโสถัง ต่อไปเราจะทำอะไรกันครับ?”เมื่อเห็นอันชิงอวี๋กลับมาแล้ว หลินชีเยี่ยจึงเอ่ยถามอย่างกระตือรือร้นถังอวี่เซิงยกหอกฟางเทียนฮว่าจี่ขึ้น แล้วฟาดลงบนผิวน้ำทะเลด้านล่างอย่างหนักหน่วง!ตูม!!ระลอกคลื่นที่มองไม่เห็นกวาดผ่านผิวน้ำทะเลที่กำลังปั่นป่วน ในรัศมีสิบกิโลเมตร ผิวน้ำทะเลกลายเป็นภาพนิ่งในทันที แม้แต่หยดน้ำที่กระเซ็นขึ้นมาจากโขดหินก็ลอยค้างอยู่กลางอากาศ!ถังอวี่เซิงยืนอยู่ท่ามกลางหยดน้ำนับหมื่น เสื้อเชิ้ตสีขาวพลิ้วไหวเบาๆ เขาเอ่ยปากอย่างสงบ“……เอาชีวิตรอด”หลินชีเยี่ยชะงักไปชั่วขณะในวินาถัดมา ร่างของถังอวี่เซิงหายวับไปจากที่เดิม หลินชีเยี่ยรู้สึกเจ็บแปลบที่พลังจิต ก่อนที่จะตั้งสติได้ ฝ่ามือหนึ่งก็ฟาดลงบนหน้าอกของเขาอย่างหนัก!ตูม!!เสียงระเบิดดังสนั่นกลางอากาศ ร่างของหลินชีเยี่ยพุ่งถอยหลังเป็นเส้นตรง กระแสอากาศที่ม้วนตัวบีบให้ผิวน้ำทะเลด้านล่างแยกออกเป็นร่องยาวหลายกิโลเมตร!ถังอวี่เซิงในเสื้อขาวแบกหอกฟางเทียนฮว่าจี่ไว้ด้านหลัง ยกฝ่ามือขึ้นไว้ที่หน้าอก ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่เขามายืนอยู่บนโขดหินที่หลินชีเยี่ยเคยยืนอยู่เสียแล้วความเร็วของถังอวี่เซิงนั้นเร็วเกินไป ไม่เพียงแต่หลินชีเยี่ยเท่านั้น สมาชิกคนอื่
