หุบเขาพร้อมกับเสียงร้องเพลงของหลินชีเยี่ยที่ดังขึ้น แสงเวทมนตร์สีแดงเข้มพวยพุ่งขึ้นจากลวดลายบนพื้นดินสู่ท้องฟ้าค่อยๆ วิวัฒนาการกลายเป็นดวงอาทิตย์สีดำขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางหลายร้อยเมตรกลางเวหาพลังเวทมนตร์แผ่ซ่านออกมาจากดวงอาทิตย์สีดำนี้ ท้องฟ้าที่เคยสว่างไสวเมื่อครู่มืดลงอย่างรวดเร็ว ลมร้อนพัดผ่านเกาะ ฝูงนกจำนวนมากกระพือปีกบินขึ้นสู่ท้องฟ้า ราวกับกำลังหวาดกลัวบางสิ่งบรรดาผู้บัญชาการที่มาชมการต่อสู้บริเวณหุบเขาเห็นเช่นนั้น มุมปากก็กระตุกเล็กน้อย“เวทย์อัญเชิญ รากฐานรัตติกาล ดาบอามาโนะมุราคุโมะที่สามารถต้านทานผนึกต้องห้ามได้ ผนึกเทวะ ดาบยาวที่ไม่จำกัดระยะ ตอนนี้ยังสร้างดวงอาทิตย์สีดำขึ้นมาอีก……ไอ้หนูคนนี้มีไพ่เด็ดอีกกี่ใบกันแน่?”หวังชิงมองดูหลินชีเยี่ยที่ยืนอยู่ใต้ดวงอาทิตย์สีดำ ชายเสื้อพลิ้วไหว อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถาม“ร่างกายของเขาเกี่ยวพันกับเหตุและผลอันยิ่งใหญ่ โชคชะตาย่อมมิขาดแคลน” กงหยางหวั่นจ้องมองหลินชีเยี่ยด้วยดวงตาคู่งาม กล่าวอย่างไม่ใส่ใจนัก “แต่อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะพึ่งพาสิ่งภายนอกมากแค่ไหน ก็เป็นเพียงการเพิ่มความงดงามให้กับสิ่งที่สมบูรณ์อยู่แล้วเท่านั้น สุดท้ายเขาก็ต้องเดินกลับไปบนเส้นทางนั้นอยู่ดี……”“ถ้าอย่างนั้น พวกเราควรจะหยุดเขาไหม?” หวังชิงชี้ไปที่พื้น “ถ้าปล่อยให้เขาต่อสู้อย่างเต็มที่จริงๆ เกรงว่าทั้งเกาะนี้คงจะเสียหาย แค่การทดสอบเพื่อดูฝีมือเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องถึงขั
