เงาดำที่ส่งเสียงหัวเราะอย่างโหดเหี้ยมพุ่งออกมาจากผิวน้ำ คมดาบที่เปี่ยมด้วยพลังสังหารม้วนตัวขึ้นอีกครั้ง!ร่างของเฉาเยวียนที่คลุ้มคลั่งเคลื่อนที่อย่างคล่องแคล่วท่ามกลางลำแสงสีแดงเข้มที่หนาแน่น ไล่ตามไป๋เจ๋อที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม แสงดาบตัดผ่านม่านฝน ฉีกผิวขาวบริสุทธิ์ ทิ้งรอยเลือดไว้บนแผ่นหลังของไป๋เจ๋อ!ไป๋เจ๋อคำรามด้วยความโกรธ กำลังจะหันหลังกลับ เส้นด้ายนับไม่ถ้วนที่แฝงความเย็นยะเยือกพันรัดรอบแขนขาและเขาทั้งสองข้าง อันชิงอวี๋ลอยอยู่กลางอากาศพร้อมโลงศพสีดำบนหลัง มือทั้งสองกำเส้นด้ายแน่น ปีกมังกรใต้พิภพคู่หนึ่งแหวกออกมาจากแผ่นหลัง กระพือปีกส่งเสียงหวีดหวิว พยายามควบคุมร่างของไป๋เจ๋อไว้น้ำแข็งที่เย็นจัดแผ่ขยายผ่านเส้นด้าย เริ่มลามไปทั่วร่างของไป๋เจ๋อ การเคลื่อนไหวของมันเริ่มช้าลงทีละน้อย เฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่งถือดาบตรงไว้ หลบหลีกการโจมตีอย่างคล่องแคล่วหลายครั้ง แล้วกลับมาฟันอีกดาบ!“สภาพของมันกำลังแย่ลง อย่าลงมือหนักเกินไป แค่พยายามควบคุมไว้ก็พอ……บางที มันอาจจะยังมีโอกาสฟื้นคืนสติ”หลินชีเยี่ยเห็นรอยเลือดบนตัวไป๋เจ๋อเพิ่มขึ้นทีละรอย จึงเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเฉาเยวียนที่คลุ้มคลั่งดูเหมือนจะเข้าใจคำพูดของหลินชีเยี่ย ดาบตรงในมือพลิกกลับ เริ่มใช้สันดาบต่อสู้กับไป๋เจ๋อน้ำค้างแข็งสะสมอย่างรวดเร็วในมือของอันชิงอวี๋ ไหลผ่านเส้นด้ายเข้าสู่ร่างของไป๋เจ๋อ ค่อยๆ แช่แข็งร่างกายของมันทีละนิด แม้ว่าไ
