ป๋เจ๋อจะใช้เขาทั้งสองข้างตัดเส้นด้ายไม่หยุด แต่ก็ยังมีเส้นด้ายอีกมากมายนับไม่ถ้วนพันรัดต่อเนื่อง ไม่สามารถหลุดพ้นได้อย่างสิ้นเชิงเมื่อรวมกับการควบคุมของไป๋หลี่พั่งพั่งบนท้องฟ้า และ [พิธีกรรมสุริยันทมิฬ] ของหลินชีเยี่ยที่เป็นการโจมตีหลักปิดกั้นการเคลื่อนที่ ไป๋เจ๋อก็เหมือนก้าวเข้าสู่หล่มโคลน จมลึกลงเรื่อยๆบนพื้นดิน ถังหมิงเซวียนที่อุ้มลูกสัตว์ วิ่งอย่างรวดเร็วบนถนนที่เต็มไปด้วยน้ำท่วมขังไป๋เจ๋อถูกหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ ควบคุมไว้ น้ำในแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวกรากด้านล่างก็ลดความรุนแรงลงบ้าง แต่ถึงกระนั้น น้ำที่ท่วมขังบนถนนสองข้างทางก็ยังสูงถึงต้นขา หากไม่ใช่เพราะถังหมิงเซวียนสามารถเดินบนน้ำได้ ตอนนี้คงเดินไปไหนไม่ได้เลยในขณะนั้นเอง สัตว์ตัวน้อยที่หลับอยู่ในอ้อมกอดของถังหมิงเซวียนก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น กะพริบตาอย่างงุนงง เสียงร้องไห้ของทารกดังแหวกม่านฝนออกมา!ทันทีที่เสียงร้องที่แหลมชัดนั้นดังขึ้น ฝนที่กำลังตกลงมาจากท้องฟ้าก็หยุดชะงักไปชั่วขณะ ไป๋เจ๋อที่ถูกหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ ล้อมไว้พลันเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีแดงฉานของมันปรากฏความดิ้นรนขึ้นมามันคำรามออกมาอย่างสุดกำลัง แสงสว่างจ้าระเบิดออก ตัดเส้นน้ำแข็งที่พันรัดของอันชิงอวี๋ในทันที เขาคู่ของมันเสยขึ้น ส่งเฉาเยวียนที่คลุ้มคลั่งลอยเคว้งกลางอากาศ จากนั้นมันก็วิ่งอย่างบ้าคลั่งไปยังที่มาของเสียงริมแม่น้ำ!น้ำในแม่น้ำปั่นป่วนทันที น้ำม้วนตัวขึ้นสู่ท้องฟ้าต
