เงาสีดำของรัตติกาลพาดผ่านเงามืดของตึกริมแม่น้ำหวงผู่ ชั่วขณะต่อมา ร่างของหลินชีเยี่ยก็ปรากฏออกมาจากความมืดเขากวาดตามองไปรอบๆ ไม่นานก็พบเฉาเยวียนที่ยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือลำหนึ่ง ซึ่งกำลังแล่นไปตามกระแสน้ำอย่างช้าๆเฉาเยวียนไปหาชุดตำรวจมาสวมจากที่ไหนไม่รู้ ในอ้อมแขนกอดดาบตรงที่ห่อด้วยผ้าดำ ดูไม่มีบุคลิกของตำรวจเลยสักนิด กลับดูเหมือนอันธพาลโหดเหี้ยมมากกว่าดวงตาคมกริบจ้องมองไปที่ริมฝั่ง ราวกับกำลังมองหาบางสิ่งทันใดนั้น สายตาก็เหลือบไปเห็นหลินชีเยี่ยที่ริมแม่น้ำ จึงชะงักไปเล็กน้อย“เหล่าเฉา!” หลินชีเยี่ยโบกมือให้เขาเรือที่เฉาเยวียนอยู่แล่นเข้าใกล้ริมฝั่งที่หลินชีเยี่ยยืนอยู่อย่างรวดเร็ว หลินชีเยี่ยไม่สนใจสายตาของคนอื่น ใช้มือเดียวยันราวกั้นแล้วกระโดดข้ามลงไป ทำให้ผู้คนบนฝั่งร้องอุทานออกมาหลินชีเยี่ยลงมายืนบนดาดฟ้าเรืออย่างมั่นคง แล้วเอ่ยถามด้วยความสงสัย“เหล่าเฉา นายมาทำอะไรที่นี่?”“เพื่อป้องกันไม่ให้มีคนโยนของลงแม่น้ำ” เฉาเยวียนเอ่ยอย่างจนใจ “ฉันไม่มีความสามารถปลดอาวุธอย่างพั่งพั่งไม่สามารถแย่งชิงของเหลวอะไรนั่นของศาสนจักรเทพโบราณได้ ฉันก็เลยปลอมตัวเป็นตำรวจ ให้เรือลำนี้พาฉันลาดตระเวนริมแม่น้ำ ด้วยวิธีนี้ หากมีคนโยนอะไรลงไป อย่างน้อยฉันก็ชักดาบออกมาทัน แล้วสกัดกั้นมันได้ทันที”หลินชีเยี่ยพยักหน้า “พบอะไรผิดปกติไหม?”“ตอนนี้ยังไม่มี” เฉาเยวียนลังเลครู่หนึ่ง แล้วเสริมอีกประโยค “แต่ว่า คลื่นลมบนแ
