ม่น้ำนี้ แรงกว่าเมื่อก่อนมากเลย”หลินชีเยี่ยชะงัก ก้มหน้ามอง จึงพบว่าน้ำในแม่น้ำหวงผู่ที่ไหลเชี่ยว กำลังปั่นป่วนไม่หยุด รุนแรงกว่าสายน้ำปกติมาก……แต่สิ่งที่แปลกคือ ตอนนี้บนผิวน้ำไม่มีลมเลย“ดูเหมือนว่าคราวนี้สัญชาตญาณของพั่งพั่งจะถูกต้อง ข้างใต้นี่น่าจะผิดปกติจริงๆ” หลินชีเยี่ยพยักหน้าอย่างครุ่นคิด “เหล่าเฉา นายเฝ้าต่อไป ฉันจะลงไปดู”“ได้”สิ้นเสียง ร่างของหลินชีเยี่ยก็พุ่งลงสู่กระแสน้ำเชี่ยวกรากกระแสน้ำปั่นป่วน หลินชีเยี่ยจมลงไปเรื่อยๆ น้ำที่ขุ่นทำให้ทัศนวิสัยใต้น้ำย่ำแย่ แม้แต่หลินชีเยี่ยเอง ในสภาพที่ไม่สามารถใช้การรับรู้ทางจิตได้ ก็มองเห็นได้แค่รอบตัวในระยะสิบเมตรเท่านั้นใต้น้ำ หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อยแม่น้ำหวงผู่ที่ไหลผ่านเมืองหวยไห่กว้างใหญ่เกินไป ในสภาพที่ไม่สามารถใช้พลังจิตได้ การจะสำรวจสถานการณ์ใต้น้ำต้องใช้เวลามาก……หากเป็นแบบนี้ต่อไป คงยากที่จะได้ผลหลินชีเยี่ยยื่นมือกดลงในน้ำ วงเวทย์สว่างไสวเปิดออก สัตว์ทะเลจำนวนมากมุดออกมาจากวงเวทย์ กระจายไปยังแม่น้ำทุกทิศทางหลินชีเยี่ยยืนอยู่บนหลังปลาแองเกลอร์ แสงไฟสลัวขับไล่น้ำทะเลรอบๆ ทำให้เขาหายใจได้อย่างอิสระที่ก้นแม่น้ำในกรณีที่เวลาไม่พอ การอัญเชิญสัตว์ทะเลจำนวนมากออกมาค้นหาแบบปูพรม เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด และหลินชีเยี่ยเรียกพวกมันออกมาด้วยเวทย์อัญเชิญที่ถูกต้อง แม้ว่าบรรดาผู้บัญชาการทั้งหลายเห็น ก็จะรู้สึกทึ่งในความมหัศจรรย์ของเวทมนต
