หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย “สามารถหาตำแหน่งของพวกเขาได้ไหม?”[ ‘ลูกปลา’ ของฉันได้แพร่กระจายไปทั่วเมืองหวยไห่แล้ว แต่นอกจากกระเป๋าถือ ก็ไม่มีวิธีอื่นที่จะระบุตัวสมาชิกศาสนจักรเทพโบราณได้ ก่อนที่พวกเขาจะลงมือ มันก็เหมือนงมเข็มในมหาสมุทร] อันชิงอวี๋ถอนหายใจ“แล้วพั่งพั่งกับเฉาเยวียนล่ะ? พวกเขาอยู่ที่ไหน?”[พวกเขาอยู่แถวๆ แม่น้ำหวงผู่]“ให้พวกเขาเฝ้าอยู่ริมแม่น้ำหวงผู่ ถ้ามีใครพยายามโยนอะไรลงไปในแม่น้ำ ให้หยุดยั้งทันที”[รับทราบ]หลินชีเยี่ยครุ่นคิดครู่หนึ่ง “นอกจากนี้ เจียงเอ่อร์น่าจะหาตำแหน่งที่โทรออกอื่นๆ ได้ใช่ไหม? ให้ตำแหน่งพวกนั้นกับฉันที ฉันจะไปสืบหาเบาะแส พยายามจัดการพวกเขาก่อนที่สถานการณ์จะรุนแรงขึ้น”[ไม่มีปัญหา]อันชิงอวี๋รายงานที่อยู่หลายแห่งติดต่อกัน หลินชีเยี่ยจดจำไว้ในใจ แล้วเก็บวิทยุเขายื่นมือออกไปกดในอากาศว่างเปล่า หงเหยียนที่สวมชุดผู้ช่วยพยาบาลสีเขียวเข้มก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า“ท่านผู้อำนวยการ”“หงเหยียน เธอรีบเอากระเป๋าถือใบนี้ไปหาอันชิงอวี๋ อย่าเผยร่างจริงในเขตเมือง พยายามอย่าให้คนอื่นเห็นเธอเข้าใจไหม?”“ค่ะ”หงเหยียนรับกระเป๋าถือมา ร่างกายกลายเป็นเงาจางๆ หายไปอย่างรวดเร็วในตรอกซอยเมื่อเห็นหงเหยียนจากไป สีหน้าของหลินชีเยี่ยก็จริงจังขึ้นมาแหล่งสัญญาณแปดแห่งที่โทรไปยังหมายเลขเดียวกัน นั่นหมายความว่าที่นี่มีสมาชิกของศาสนจักรเทพโบราณอย่างน้อยแปดคน พร่ำรำพันตายไปแล้ว เหลืออีกเจ็ดคน…
