…ถ้ามีเวลาเพียงพอ การหาตัวพวกเขาทีละคนก็ไม่ใช่เรื่องยากแต่ปัญหาคือตอนนี้เหลือเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก่อนจะถึงหายนะใหญ่ที่หลี่เคิงเชียง พูดถึงไม่รู้ว่าจะทันหรือไม่……หลินชีเยี่ยสูดหายใจลึก ร่างกายกลายเป็นสีของรัตติกาล เคลื่อนที่อย่างรวดเร็วไปยังแหล่งสัญญาณที่ใกล้ที่สุด……ริมแม่น้ำหวงผู่เสียงแตรรถยนต์และเสียงหวูดเรือดังประสานกัน ผู้คนสวมเสื้อผ้าสีฟ้าอ่อนหรือสีขาวล้วนเคลื่อนไหวไปตามริมแม่น้ำ เสียงร้องเรียกลูกค้าจากร้านค้าเก่าแก่ริมถนนดังขึ้นต่อเนื่อง ทำให้บรรยากาศย่านเดอะบันด์คึกคักเป็นพิเศษท่ามกลางกระแสผู้คนที่เคลื่อนไหว ไป๋หลี่พั่งพั่งยืนอยู่ริมฝั่งเพียงลำพัง ก้มหน้ามองน้ำในแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวกรากด้านล่าง ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย“กลิ่นอายนี้……”[พั่งพั่ง ตอนนี้นายอยู่ที่ไหน?]วิทยุที่เอวดังขึ้นทันใด เสียงของอันชิงอวี๋ดังออกมา“ผมอยู่ที่ริมแม่น้ำในผู่ตง”[ศาสนจักรเทพโบราณน่าจะวางยาพิษในแม่น้ำหวงผู่ นายระวังหน่อยนะ ถ้าเห็นใครโยนอะไรลงในแม่น้ำ ให้หยุดทันที!]เมื่ออันชิงอวี๋พูดจบ ไป๋หลี่พั่งพั่งก็ขมวดคิ้วทันทีเขามองน้ำในแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวกรากด้านล่าง พยักหน้าอย่างแน่วแน่ “ผมเข้าใจแล้ว”[เฉาเยวียนอยู่ฝั่งตรงข้าม เขาจะจัดการที่นั่น ถ้าเจอเรื่องอะไรให้ติดต่อกันทันที…]ไป๋หลี่พั่งพั่งเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยขึ้นว่า “ชิงอวี๋”[ว่าไง?]“มีอะไรบางอย่างอยู่ใต้แม่น้ำหวงผู่”[มีอะไรบางอย่าง? อะไรกัน?] เสียงของอันช
