ิงอวี๋ฟังดูสงสัย [นายพบอะไรเหรอ?]“ผมก็ไม่รู้แน่ชัดว่ามันคืออะไร แต่ข้างล่างนั่นต้องมีอะไรบางอย่างแน่ๆ……ผมกล้ารับรองว่า ภัยพิบัติครั้งใหญ่นี้ต้องเกี่ยวข้องกับสิ่งที่อยู่ข้างล่างนั่นแน่” ไป๋หลี่พั่งพั่งสูดหายใจลึก น้ำเสียงจริงจังอย่างยิ่ง “ผมคิดว่า พวกเราควรรีบไปรวมตัวกันที่ริมแม่น้ำจะดีกว่า”[……ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจะจัดการเรื่องทางนี้ให้เสร็จ แล้วรีบไปทันที] อันชิงอวี๋เอ่ยอย่างจริงจังวิทยุสื่อสารเงียบลง ไป๋หลี่พั่งพั่งคล้องมันกลับไปที่เอว เดินต่อไปตามริมแม่น้ำ สายตากวาดมองรอบๆ อย่างระแวดระวังทันใดนั้น มีเงาร่างหนึ่งเคลื่อนผ่านหางตาไปราวกับภูตผี ฝ่าฝูงชนที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว มาถึงหลังราวกั้นริมแม่น้ำในมือของเงาร่างนั้นถือกระเป๋าถือสีดำใบหนึ่งเขาเอื้อมมือล้วงหลอดแก้วออกมาจากกระเป๋า แล้วโยนมันไปอย่างไม่ใส่ใจ หลอดแก้ววาดเส้นโค้งในอากาศ พุ่งตรงลงไปสู่สายน้ำที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่เบื้องล่าง!ไป๋หลี่พั่งพั่งเบิกตากว้าง ไม่ทันได้คิด รีบยกมือขึ้นกำในอากาศ!‘สรรพสิ่ง จงปลดอาวุธ!’ในวินาทีที่หลอดแก้วกำลังจะตกลงสู่ผิวน้ำ มันก็หยุดชะงักกลางอากาศ ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นจับเอาไว้ จากนั้นก็พุ่งกลับมาหาไป๋หลี่พั่งพั่ง ตกลงมาในฝ่ามือของเขาอย่างมั่นคงเงาร่างที่โยนหลอดแก้วออกไป เมื่อเห็นภาพที่เหลือเชื่อนี้ ก็ชะงักงันอยู่กับที่การหยิบจับสิ่งของในอากาศครั้งนี้ ถูกคนเดินผ่านไปมาที่กำลังชมวิวแม่น้ำเห็นเข้า พ
