วกเขาตกตะลึงไปชั่วขณะก่อนจะตั้งสติได้ แล้วเริ่มปรบมือเชียร์ไป๋หลี่พั่งพั่งที่ริมแม่น้ำ“มายากลที่ยอดเยี่ยม! ทำอีกทีสิ!”“มายากลนี้เจ๋งจริงๆ ทำได้ยังไงนะ?”“คงผูกเอ็นไว้ตรงไหนสักที่มั้ง แต่ก็ไม่เห็นจุดบกพร่องเลยนะ มีฝีมือจริงๆ”“เยี่ยมมาก! สมควรได้รางวัล!”“……”ผู้คนล้อมรอบไป๋หลี่พั่งพั่ง ต่างเรียกร้องให้เขาแสดงอีกครั้ง มีบางคนเริ่มโยนเหรียญมาที่ด้านหน้าของเขาบรรยากาศที่คึกคักนี้ดึงดูดคนสัญจรให้เข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นเงาร่างที่โยนหลอดแก้วทิ้งจากระยะไกลรู้ตัวว่าถูกพบเข้าแล้ว จึงไม่พูดพร่ำทำเพลง หันหลังวิ่งไปยังกลุ่มอาคารทันทีไป๋หลี่พั่งพั่งเห็นดังนั้น จึงรีบแหวกฝูงชนออก ไล่ตามเงาร่างนั้นไปอย่างรวดเร็ว!หลังจากแทรกผ่านฝูงชนออกมาได้ ดวงตาของไป๋หลี่พั่งพั่งเปล่งประกายขึ้นเล็กน้อย ภาพไท่จี๋แปดทิศปรากฏเป็นเงาเลือนรางใต้ฝ่าเท้า ในชั่วขณะถัดมา ร่างของเขาก็หายวับไปจากที่เดิมปัง!เงาร่างที่เพิ่งวิ่งมาถึงถนนแคบไร้ผู้คน รู้สึกถึงสายลมพัดมาจากด้านหลัง ฝ่าเท้าหนึ่งเตะเข้าที่แผ่นหลังอย่างแรงทำให้ทั้งร่างเซไปชนกำแพงด้านข้าง“ศาสนจักรเทพโบราณ?” ไป๋หลี่พั่งพั่งบีบหลอดแก้วพลางเอ่ยเสียงเย็นสมาชิกศาสนจักรเทพโบราณคนนั้น เห็นไป๋หลี่พั่งพั่งไล่ตามมาทัน ดวงตาฉายแววดุร้าย พลังจิตขั้นมหาสมุทรพลุ่งพล่านออกมา มือกระชากดาบเพลิงดำยาวที่ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ฟันผ่านอากาศเป็นรูปพระจัน
