การได้พบกับพร่ำรำพันที่นี่ เป็นสิ่งที่หลินชีเยี่ยไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยในฐานะหนึ่งใน ‘เทพ’ สามองค์ที่เก่าแก่ที่สุดของศาสนจักรเทพโบราณ พร่ำรำพันสร้างความประทับใจให้กับหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ มากที่สุดไม่ว่าจะเป็นการมีอยู่ของสาวก การพาพี่คนเท่ไป การบุกศูนย์ไจเจี้ย หรือแม้แต่เหตุการณ์แท่นบูชาโลกันตร์ที่นำไปสู่การจากไปของอำเภออันถ่า เขาเป็นหนึ่งในศัตรูที่แข็งแกร่งที่สุดตลอดการเติบโตของหน่วยม่านราตรีอย่างไรก็ตาม พร่ำรำพันที่อยู่ตรงหน้าหลินชีเยี่ยดูเยาว์วัยกว่าที่พวกเขาเคยพบมาก ดูเหมือนอายุเพียงยี่สิบกว่าปีแต่ทุกการเคลื่อนไหวกลับแฝงไปด้วยความสง่างามที่ไม่เหมาะสมกับวัยนี้ในยุคนี้ พร่ำรำพันดูเหมือนอายุยี่สิบกว่าปีแล้ว……นั่นหมายความว่า พร่ำรำพันที่พวกเขาเคยพบ อายุอย่างน้อยหกสิบกว่าปีแล้วสินะ?ในความคิดของหลินชีเยี่ย ภาพของชายหนุ่มสง่างามในชุดทักซิโด้ผุดขึ้นมาอีกครั้ง……สมแล้วที่เป็นหนึ่งในเทพสามองค์ของศาสนจักรเทพโบราณ เป็นสัตว์ประหลาดเฒ่าจริงๆ“เชิญทานตามสบายนะครับ”ชามบะหมี่ร้อนๆ ถูกวางลงตรงหน้าหลินชีเยี่ย เขาพยักหน้าเล็กน้อยแล้วเริ่มกินบะหมี่ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นแม้ว่าหลินชีเยี่ยจะก้มหน้ากินบะหมี่โดยไม่มองไปที่โต๊ะฝั่งตรงข้ามที่พร่ำรำพันนั่งอยู่อีก แต่เขาสามารถรู้สึกได้ว่าสายตาของอีกฝ่ายยังคงจับจ้องมาที่ตัวเขาอย่างเงียบๆการจ้องมองเมื่อครู่ของหลินชีเยี่ยทำให้พร่ำรำพันรู้สึกถึงความผิดปกติเล็กน้อ
