โทรศัพท์มือถือและวิทยุที่เราเอามา ที่นี่ไม่มีสัญญาณเลย……”“เจียงเอ่อร์ จัดการได้ไหม?”วิญญาณเจียงเอ่อร์ที่ลอยอยู่กลางอากาศ หลับตาลง ครู่หนึ่งต่อมาก็ขมวดคิ้วพลางส่ายหน้า [ไม่ได้ อุปกรณ์ที่เราเอามาไม่สามารถส่งสัญญาณได้ที่นี่ ฉันทำได้แค่ควบคุมแหล่งสัญญาณที่มีอยู่แล้วในโลกนี้เท่านั้น]ควบคุมได้แค่สัญญาณที่นี่เท่านั้นสินะ……หลินชีเยี่ยครุ่นคิดครู่หนึ่ง กวาดตามองไปรอบๆ ในที่สุดสายตาก็สว่างวาบขึ้นเมื่อเห็นร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้าริมถนนหลินชีเยี่ยเดินเร็วๆ ไปข้างหน้า ชี้ไปที่วิทยุรุ่นเก่าหลายเครื่องที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์ พูดว่า “เถ้าแก่ ขอวิทยุสี่เครื่อง”เถ้าแก่สีหน้าประหลาดเงยหน้าขึ้นมองพวกเขา “เครื่องละ 260 หยวน มีตั๋วไหม?”“ตั๋ว? ตั๋วอะไร?”“ไม่มีตั๋วจะซื้อวิทยุได้ยังไง? ดูจากเสื้อผ้าที่พวกนายใส่ก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี……ไป! ไป! ไป! อย่ามาขวางทางฉันทำมาหากิน!” เจ้าของร้านกลอกตาพลางโบกมือไล่อย่างไม่เต็มใจหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ มองหน้ากัน ดวงตาเต็มไปด้วยความสับสน“ชีเยี่ย……เราจะพูดยังไงดี?” ไป๋หลี่พั่งพั่งถามเบาๆมุมปากของหลินชีเยี่ยกระตุกเล็กน้อย เขามองวิทยุหลายเครื่องแล้วพูดอย่างเย็นชาว่า “จะพูดยังไงได้ล่ะ? ทุกอย่างต้องคำนึงถึงความปลอดภัยของประชาชนเป็นหลัก……ฉันจะนับถึงสาม แต่ละคนแย่งมาคนละเครื่อง แย่งแล้วก็วิ่งหนี! หนึ่ง… สอง……สาม!!”ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!เจ้าของร้านเพิ่งก้มหน้าลง ก็เห็นเงาหลายสายพุ่งผ่
