าง” อันชิงอวี๋ตอบอย่างเหมาะสม“คาราโอเกะเหรอ?” ไป๋หลี่พั่งพั่งสบตากับเฉาเยวียน “เขาไปทำอะไรที่นั่น? เขาไม่ชอบร้องเพลงไม่ใช่เหรอ?”“……ไม่รู้สิ เขาล็อคประตูไว้ พวกเราเข้าไปไม่ได้” อันชิงอวี๋ถอนหายใจเฉาเยวียนก้มมองแผนที่ทะเลในมือ “พูดถึงเรื่องนี้ ทำไมเกาะถึงอยู่ไกลขนาดนี้? ไม่ได้อยู่ชายแดนต้าเซี่ย แถมยังห่างไกลจากแผ่นดินใหญ่… รู้สึกว่าบริเวณรอบๆ เปลี่ยวมาก”“ก็ปกติ ถ้าอยู่ใกล้แผ่นดินใหญ่เกินไป ผนึกต้องห้ามของเราอาจจะทำให้เกิดความวุ่นวายใหญ่โต แล้วถูกพวกเขาค้นพบได้” อันชิงอวี๋หันไปมองปลายขอบฟ้า เห็นเค้าโครงของเกาะแห่งหนึ่งเลือนราง “ไปเรียกชีเยี่ยออกมาเถอะ… พวกเรากำลังจะถึงแล้ว”เมื่อเรือยอชต์หรูค่อยๆ เข้าใกล้ฝั่ง ทุกคนก็เห็นเค้าโครงของเกาะแห่งนี้ชัดเจนขึ้นแม้จะเป็นเพียงเกาะ แต่มีพื้นที่กว้างใหญ่กว่าที่พวกเขาคิดไว้มาก อย่างน้อยก็ใหญ่เท่ากับเมืองระดับจังหวัดสองเมือง บริเวณชายฝั่งส่วนใหญ่เป็นหาดทรายและเนินเขาเล็กๆ เมื่อมองลึกลงไป จะเห็นเค้าโครงของยอดเขาสูงใหญ่หลายลูกหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ เดินลงจากเรือยอช์ต เหยียบย่ำอยู่บนหาดทรายสีทอง พลางมองไปรอบๆ“สถานที่นี้ ดูไม่เหมือนจะมีฐานฝึกอะไรเลยนะ……”“ผู้บัญชาการจั่วแค่บอกให้พวกเรามาที่เกาะนี้ แต่ไม่ได้บอกว่าอยู่ตรงไหน คงต้องหากันเองแล้วล่ะ”หลินชีเยี่ยหลับตาลง พลังจิตแผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว ด้วยพลังจิตที่แข็งแกร่งของเขาในตอนนี้ การครอบคลุมทั้งเกาะไม่ใ
