ช่ปัญหาชั่วขณะต่อมา หลินชีเยี่ยลืมตาขึ้น สีหน้าดูแปลกไป“เป็นยังไงบ้าง หาเจอไหม?” ไป๋หลี่พั่งพั่งถามอย่างสงสัย“……ฉันก็ไม่แน่ใจ” หลินชีเยี่ยถอนหายใจ “ไปดูกันก่อนเถอะ”ภายใต้การนำของหลินชีเยี่ย ทุกคนเดินผ่านหาดทราย มุ่งตรงไปยังใจกลางเกาะพืชพรรณบนเกาะอุดมสมบูรณ์ แทบไม่มีร่องรอยกิจกรรมของมนุษย์ ทุกคนเดินตามเส้นทางขรุขระเป็นเวลานานในที่สุดก็มาถึงพื้นที่โล่งกว้างแห่งหนึ่ง“อยู่ตรงนั้น” หลินชีเยี่ยชี้นิ้วไปยังมุมหนึ่งสายตาของทุกคนมองตามไป ทางลาดลงที่ปูด้วยหินกรวดซึ่งสร้างขึ้นเมื่อไม่รู้กี่ปีมาแล้วปรากฏขึ้นท่ามกลางวัชพืชที่ขึ้นรกรุงรัง ที่ปลายทางลาดนั้น มีประตูเหล็กที่เต็มไปด้วยสนิมและฝุ่นตั้งตระหง่านอยู่“นี่มันที่ไหนกัน? หลุมหลบภัยเหรอ?” ไป๋หลี่พั่งพั่งเดินไปที่หน้าประตูเหล็ก พลางสำรวจอย่างละเอียด “ไม่ใช่นี่……หลุมหลบภัยนี้ดูเหมือนไม่มีใครเปิดมาหลายสิบปีแล้ว จะเป็นไปได้ยังไงที่จะเป็นสถานที่ฝึกของพวกเรา?”“แต่บนเกาะนี้ นอกจากที่นี่แล้ว ก็ไม่มีสิ่งก่อสร้างที่มนุษย์สร้างขึ้นอีกแล้วนะ” หลินชีเยี่ยยักไหล่อันชิงอวี๋ก้าวไปที่หน้าประตูเหล็ก หยิบเศษสนิมขึ้นมา ดวงตาเปล่งประกายสีเทา“จากระดับของสนิม มันน่าจะเป็นของที่ผลิตในช่วงศตวรรษที่ 20 งานฝีมือหยาบๆ ดูเหมือนไม่มีร่องรอยการเปิดมานาน ตามทฤษฎีแล้ว ไม่น่าจะมีใครอาศัยอยู่หลังประตูนี้ เว้นแต่……”อันชิงอวี๋หันไปมองเจียงเอ่อร์แวบหนึ่ง “เว้นแต่จะเป็นวิญญาณ”“ไม่
