ะใช้[บทเพลงควบคุมวิญญาณ]ผลของความสามารถนี้ยังไม่ทราบแน่ชัด และไม่รู้ว่าหลังจากถูกควบคุมแล้วจะมีผลข้างเคียงอื่นๆ หรือไม่ ดังนั้นจึงต้องทดลองในวงจำกัดก่อน พยายามไม่ให้คนอื่นได้ยินหลินชีเยี่ยกำลังจะอ้าปาก แต่แล้วก็ชะงักอยู่กับที่……เงื่อนไขในการเริ่มใช้ [บทเพลงควบคุมวิญญาณ] คือ ‘การร้องเพลงที่มีจังหวะ’ แต่ไม่ได้ระบุว่าต้องเป็นเพลงแบบไหน……แน่นอนว่าเขาไม่รู้จักเพลงตะวันตก ไม่รู้ว่าเพลงป๊อปสมัยใหม่จะใช้ได้หรือเปล่า?แต่ปัญหาคือ หลินชีเยี่ยไม่ค่อยสนใจดนตรีมาตั้งแต่เด็ก ฟังเพลงน้อยมาก เสียงร้องก็เพี้ยนไม่เป็นท่า ตอนประถมเวลามีการร้องประสานเสียง ครูดนตรีมักจะปิดไมค์เขาแล้วให้ร้องลิปซิงค์เสมอ……“ผู้อำนวย……ผู้อำนวยการ……” อาจูได้ยินเสียงหายใจหนักๆ ของหลินชีเยี่ยข้างหู ใบหน้าเริ่มซีดเผือด พลางพูดด้วยเสียงสั่นเครือ “ผม… ผมยังเป็นเด็กนะครับ……”“อย่าพูดเรื่องไร้สาระ”หลินชีเยี่ยสูดหายใจเข้าลึกๆ สลัดความคิดฟุ้งซ่านในใจทิ้งไป แล้วฝืนใจร้องเพลงเบาๆ ข้างหูอาจู เป็นเนื้อเพลงที่เขาได้ยินบ่อยๆ ตามท้องถนนช่วงนี้“รักเธอขณะเดินคนเดียวในตรอกมืด?”อาจูชะงัก“ผู้อำนวยการ คุณพูดว่าอะไรนะครับ?”เขาหันกลับไปมอง เห็นหลินชีเยี่ยมีสีหน้าเคร่งเครียด จากนั้นก็ร้องต่ออีกประโยค“รักเธอที่ไม่ยอมคุกเข่า?”อาจู “???”“ผู้อำนวยการ ผม… ผมยังเป็นเด็กอยู่นะครับ!” หลังจากได้ยินคำว่า ‘รักเธอ’ สองครั้งติดกัน ทำให้อาจูตกใจจนเกือบร้องไห้ออกมา
