บทที่ 66เมื่อได้ยินดังนั้น ในแววตาของเซียวเหยียนก็มีความสนใจเพิ่มขึ้นมาหลายส่วน เขามองไปยังอาจารย์สาวบนเวที
“4 ขอบเขตหลัง คือระดับของนักสู้ที่หลุดพ้นจากโลกียวิสัยแล้ว” หลินชิวสุ่ยกล่าว “แต่ละขอบเขตไม่ได้แบ่งเป็น 10 ขั้นย่อย อย่างเช่นขอบเขต ‘สิบห้าลี้’ เหตุใดจึงมีชื่อนี้? เพราะผู้ที่บรรลุขอบเขตนี้จะฝึกฝนเคล็ดวิชาควบคุมสิ่งของ ไม่เพียงแต่ให้วิญญาณท่องไปในฟ้าดิน แต่ยังสามารถใช้จิตควบคุมกาย ทะยานไปในฟ้าดินได้!”
“หนึ่งลมหายใจท่องไปสิบห้าลี้ ความเร็วสูงสุดสามารถบรรลุถึง 15 ลี้ จึงได้ชื่อนี้มา”
“หนึ่งลมหายใจ 15 ลี้?” ผู้คนไม่น้อยตกตะลึง ความเร็วเช่นนี้รวดเร็วดุจสายฟ้าฟาดแล้วมิใช่หรือ พริบตาเดียวก็สามารถเคลื่อนย้ายออกจากเมือง ข้ามภูเขาข้ามแม่น้ำได้!
“ผู้ที่บรรลุขอบเขตสิบห้าลี้ สามารถควบคุมกระบี่บิน สังหารศัตรูได้ไกล 15 ลี้ โดยที่อีกฝ่ายยังไม่ทันเห็นเงา ก็ถูกบั่นศีรษะได้แล้ว! ดังนั้น ยอดฝีมือระดับนี้ถึงจะนับว่าเป็นตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริง สามารถสังหารคนได้อย่างไร้ร่องรอย!” หลินชิวสุ่ยกล่าวอย่างสงบ
“แล้วขอบเขตเทวะมนุษย์เล่าเจ้าคะ?”
“เทวะมนุษย์ถูกขนานนามว่าเป็นปรมาจารย์ ต้องบรรลุถึง ‘ใจปรมาจารย์’ ถึงจะสา
