กาะทับบนรูปปั้นเทพขนาดใหญ่ เสียงของมิคาเอลก้องกังวานในวิหาร ก่อนจะค่อยๆ จางหายไป…รูปปั้นเทพทั้งวิหารราวกับหินผา เงียบสงัดไร้เสียง……ต้าเซี่ยสรวงสวรรค์นักพรตคนหนึ่งยกคันเบ็ด ระลอกคลื่นแผ่ขยายออกจากทะเลสาบ ฝูงปลาที่วุ่นวายกระจายตัวออกไปอย่างรวดเร็วดวงตาของนักพรตสะท้อนภาพทะเลสาบอันลึกล้ำ ครู่หนึ่งต่อมา เขาก็ค่อยๆ หลับตาลง……“นี่……เป็นเรื่องน่ายินดีที่ไม่คาดคิด”……“โอดินตายแล้วเหรอ?”กวนไจ้เลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ “ดูเหมือนพวกเราจะพลาดละครสนุกๆ ไปไม่น้อยเลย……”“โอดินตายแล้ว แน่นอนว่าเราก็หมดไปหนึ่ง” จั่วชิงพยักหน้า “นอร์สคงบอบช้ำหนักเลยทีเดียว”เมื่อเห็นมิคาเอลปรากฏตัว สีหน้าที่เคร่งเครียดของอันชิงอวี๋ก็ผ่อนคลายลงทันที ราวกับว่าตัวเขาเบาสบายขึ้นมาก“วางใจเถอะ ชีเยี่ยไม่เป็นไร” อันชิงอวี๋พูดอย่างมั่นใจ “ยังไงซะ มิคาเอลก็มาแล้ว……พระองค์คงไม่ปล่อยให้หลินชีเยี่ยเป็นอะไรไปหรอก”ราวกับจะยืนยันคำพูดของอันชิงอวี๋ สายรุ้งเส้นหนึ่งทอดยาวออกมาจากความว่างเปล่า พุ่งตรงไปยังทะเลที่ทุกคนอยู่ กลุ่มเมฆก้อนหนึ่งบินวูบออกมาจากปลายสายรุ้ด ดิ่งลงมาหาทุกคน“ชีเยี่ย!”เมื่อเห็นซุนหงอคงกับหลินชีเยี่ยนั่งอยู่บนเมฆ สมาชิกหน่วยม่านราตรีต่างก็ตาเป็นประกายขึ้นพร้อมกันอันชิงอวี๋มองไปที่หูทั้งสองข้างของหลินชีเยี่ยที่เปื้อนเลือด ชะงักไปเล็กน้อย “ชีเยี่ย หูของนาย……”หลินชีเยี่ยกระโดดลงจากเมฆพลิกกาย กลับมาอยู่ข้างๆ ทุกคน เขาชี้ไ
