วย ย้อมถ้วยสูงทั้งใบให้กลายเป็นสีเลือด!ทันใดนั้น ร่างเลือนรางร่างหนึ่งก็ทะลวงความว่างเปล่า มายืนอยู่ใต้ท้องฟ้าอันมืดมิด!“บรากี……?” ดวงตาของโอดินมีแมลงสีแดงฉานเคลื่อนไหวไปมาไม่หยุด จับจ้องไปที่บรากีผู้สวมเสื้อคลุมสีเลือดด้านล่าง เอ่ยปากอย่างประหลาดใจ “เป็นเจ้าหรอกหรือ?”“ท่านพ่อ……” บรากีหรี่ตามอง จากนั้นก็ส่ายหน้า “โอดิน”การปรากฏตัวของโอดินทำให้ซุนหงอคงและกิลกาเมชที่ยืนเฝ้าอยู่ข้างๆ สีหน้าเปลี่ยนไป พวกเขาก้าวเข้าไปยืนเคียงข้างบรากี มองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่โอดินอยู่ เสื้อคลุมทั้งสามตัวสะบัดพลิ้วตามสายลม พลังเทวะพลุ่งพล่าน พร้อมจะลงมือได้ทุกเมื่อ“……ไม่ควรเป็นเจ้า บรากี” ดวงตาของโอดินเต็มไปด้วยความผิดหวัง เขาถอนหายใจ ค่อยๆ ยกมือขึ้น “ส่งรากฐานของแอสการ์ดมาให้ข้า… รวมถึงจอกศักดิ์สิทธิ์ด้วย”“ฝันไปเถอะ” ไม่ทันที่บรากีจะเอ่ยปาก ซุนหงอคงก็แค่นเสียงเย็นชา ดวงตาสีทองเปล่งประกายด้วยเปลวเฟลิงแห่งการต่อสู้อันเกรียงไกรในตอนที่เขากำลังจะยกกระบองพุ่งออกไป มือข้างหนึ่งก็วางลงบนไหล่ของเขาเบาๆบรากีจ้องมองร่างของโอดิน เอ่ยปากอย่างสงบ “พี่ลิง… ให้ข้าจัดการเองเถอะ”ราชาแห่งเทพเจ้าโอดินคือเทพผู้ทรงพลังที่สุดแห่งตะวันตก ที่อาณาจักรเทพทั้งหลายยอมรับ หากไม่ถึงระดับสูงสุดก็ไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้ในบรรดาผู้ที่อยู่ที่นี่ มีเพียงบรากีเท่านั้นที่มีคุณสมบัติจะต่อสู้กับอีกฝ่ายบรากีส่งจอกศักดิ์สิทธิ์ที่เอ่อล้นให้ซ
