ุนหงอคง ร่างของเขาทะลวงผ่านความว่างเปล่าเช่นกัน ในพริบตาก็มาอยู่เบื้องหน้าโอดิน!พลังเทวะของเทพแห่งบทกวีและความเยาว์วัยสองสายที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า บรากีคำรามเบาๆ แสงมายาสายแล้วสายเล่าพุ่งออกมาจากร่างกาย พลังศักดิ์สิทธิ์ของเทพสูงสุดผู้ครอบครองกฎสองสายก็ลงมาอย่างฉับพลัน!เมื่อรู้สึกถึงกฎสองอย่างบนร่างของบรากี โอดินก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาแค่นเสียงเย็นชา กาลอวกาศรอบข้างหยุดนิ่งทันที จากนั้นอาณาเขตที่มองไม่เห็นก็แผ่ขยายออกมา ครอบคลุมร่างของเขาและบรากี!ในชั่วขณะถัดมา ร่างทั้งสองก็หายไปจากท้องฟ้าหลินชีเยี่ยมองท้องฟ้าเงียบสงัดเบื้องบนอย่างงุนงง “พวกเขาไปไหนกัน?”“โอดินลากบรากีเข้าไปในมิติแล้ว” ซุนหงอคงมองจอกศักดิ์สิทธิ์ที่เอ่อล้นในมือตัวเองอย่างซับซ้อน “ดูเหมือนอีกฝ่ายจะกลัวว่า หากบรากีสู้เองไม่ไหว เขาจะใช้จอกศักดิ์สิทธิ์ที่เอ่อล้นนี้… ถ้าเป็นเช่นนั้น แม้แต่โอดินก็แทบไม่มีโอกาสชนะ อีกฝ่ายจึงย้ายสนามรบไป ทำให้บรากีไม่มีโอกาสแตะต้องจอกศักดิ์สิทธิ์อีก”“แต่เขาไม่รู้หรอกว่า ถึงบรากีจะต้องตายในการต่อสู้… เขาก็จะไม่ใช้จอกศักดิ์สิทธิ์กับโอดินอยู่ดี”กิลกาเมชในร่างวิญญาณถอนหายใจในซากปรักหักพังอันยุ่งเหยิง ทั้งสามคนเงยหน้ามองความว่างเปล่าเบื้องบน ใจเต้นระทึกสนามรบอยู่ในความว่างเปล่า แม้แต่พวกเขาก็ไม่อาจรู้ได้ว่าสถานการณ์เป็นอย่างไร บรากีเพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับเทพสูงสุด ยังไม่ชำน
