้นจากส่วนลึกในร่างกายของสกัลด์ เธอก้มลงมองฝ่ามือของตัวเองอย่างตื่นตระหนก“แอสการ์ด……” เธอพึมพำ รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าความเชื่อมโยงระหว่างพลังศักดิ์สิทธิ์ของเธอกับรากฐานของแอสการ์ดถูกตัดขาดอย่างฉับพลัน พลังแห่งศรัทธาที่เคยไหลเวียนจากรากฐานก็หยุดชะงักลงทันที‘ข้า… ถูกขับออกจากอาณาจักรเทพนอร์สแล้วหรือ?’สกัลด์ยืนนิ่งอยู่กับที่เป็นเวลานาน ก่อนจะกัดฟันและเร่งความเร็วมุ่งหน้าไปยังทิศทางของต้าเซี่ยแม้เธอจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับบรากี และไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงตัดความเชื่อมโยงระหว่างเธอกับแอสการ์ด แต่เธอเชื่อว่าบรากีจะไม่ทำร้ายเธออย่างแน่นอนสกัลด์ยังบินไปได้ไม่ไกลนัก เสียงพิณก็แว่วมาจากความว่างเปล่าที่ขอบฟ้า……นั่นคือเสียงพิณของบรากีเสียงพิณที่ลอยล่องอยู่ข้างหูของสกัลด์นั้น แม้จะฟังไม่ชัดเจน แต่ไม่รู้ทำไม หัวใจของสกัลด์กลับเอ่อล้นไปด้วยความเศร้าที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน……สกัลด์ยกมือขึ้นลูบแก้มของตัวเอง ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่น้ำตาได้ไหลอาบใบหน้า“พี่บรากี……” สกัลด์พึมพำ “ท่าน… กำลังเศร้าอยู่หรือ?”……บนซากปรักหักพังของเขาเทพ บรากีเกี่ยวสายพิณเบาๆ ด้วยปลายนิ้ว น้ำตาสองสายไหลลงมาจากหางตาที่ปิดสนิทแม้ว่าสายพิณบางเส้นจะขาดไปแล้ว แต่เมื่อปลายนิ้วของบรากีลูบไล้ผ่านความว่างเปล่านั้น เสียงพิณก็ยังคงดังชัดเจน……ราวกับว่าเสียงนั้นไม่ได้มาจากพิณในมือ แต่มาจากหัวใจของเขาเสื้อคลุมที่เปรอะเปื้อนปลิวไสวในสายฝนโลหิต
