บรากีกำจอกศักดิ์สิทธิ์ในมือแน่น ดวงตาเหมือนมีเปลวไฟลุกโชนอยู่ภายในตูม!!เสียงระเบิดดังสนั่นมาจากภูเขาแมลงสีแดงฉาน ร่างอวตารปรากฏขึ้นจากป่าสายฟ้าสีเลือด กระบองสีทองฟาดลงมา สายฟ้าถูกกวนให้กลายเป็นประกายไฟ ลอยวนเวียนอยู่ในอากาศกิลกาเมชในเสื้อคลุมกษัตริย์ พุ่งผ่านเหนือซุนหงอคงอย่างฉับไว วงแหวนแสงลึกลับลอยขึ้นมาจากคลังสมบัติกษัตริย์ ทะลุผ่านความว่างเปล่า ในชั่วพริบตาก็เจาะรูขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางหลายกิโลเมตรตรงกลางภูเขาแมลงสีเลือด!ซากแมลงแตกกระจายร่วงหล่น ก้อนเนื้องอกเติบโตขึ้นรอบๆ รูที่ถูกเจาะมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่ถึงสิบวินาทีก็เติมเต็มรูที่ถูกระเบิดจนหมด ดวงตาแมลงสีแดงเลือดนับไม่ถ้วนขยับไหว จ้องเขม็งไปทางซุนหงอคงและกิลกาเมชที่ลอยอยู่กลางอากาศศีรษะของธอร์ลอยขึ้นมาจากทะเลแมลง ใบหน้าบิดเบี้ยวผิดรูป “ข้าจะ……ให้พวกเจ้า……ตาย……!!”เมื่อสติในดวงตาค่อยๆ จางหายไป ภูเขาแมลงสูงตระหง่านก็ขยายตัวขึ้นอีกครั้ง ก้อนเนื้องอกขนาดมหึมาเกือบจะกลืนกินศีรษะของเขา ในขณะเดียวกัน ในทะเลแมลงที่กระดุกกระดิก แมลงตัวเล็กบางตัวราวกับบ้าคลั่ง กัดกินเพื่อนรอบข้างไม่หยุด เมื่อกลืนกินซากศพเข้าไปทีละส่วน ร่างกายของแมลงเหล่านี้ก็ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จากแมลงตัวเล็กกลายเป็นงู จากงูยาวกลายเป็นงูยักษ์… จนในที่สุดก็เชื่อมรวมกันเป็นหนวดขนาดใหญ่สีแดงเข้ม แผ่ขยายออกมาจากภูเขาแมลงสีเลือดขนาดมหึมา!“ช่างเป็นสิ่งที่น่าขยะแขยงจริงๆ”ซุนหงอคงแบกกร
