ิลกาเมชกวาดตามองยอดเขาสีแดงเลือดที่ปกคลุมเกือบหนึ่งในห้าของแอสการ์ด มองไปทางไหนก็เห็นแต่แมลงและหนวดที่เคลื่อนไหวไปมา ไม่สามารถมองเห็นร่างของธอร์ได้เลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการหาตำแหน่งของรากฐานของแอสการ์ด“พี่ลิง กิลกาเมช” บรากีสูดหายใจลึก พูดอย่างช้าๆ “ช่วยข้าทำลายร่างกายของมันให้แหลก……ข้าจะเป็นคนสังหารธอร์เอง!”ซุนหงอคงเลิกคิ้วขึ้น มองบรากีที่อยู่ข้างๆ หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง ก็พยักหน้าเล็กน้อย “ตกลง”ซุนหงอคงดึงขนลิงออกมาจากท้ายทอยกำมือหนึ่ง วางไว้บนฝ่ามือแล้วเป่าเบาๆ ทันใดนั้น ‘ซุนหงอคง’ จำนวนมากลอยขึ้นสู่อากาศ แต่ละคนถือกระบองสีทอง แผ่กระจายราวกับคลื่นสีทองที่ถาโถมเข้าใส่ยอดเขาสีเลือดเบื้องล่าง!เงาของกระบองเต็มท้องฟ้า พลังเทวะที่เอ่อล้นพุ่งทะยาน ทุบหนวดสีแดงเข้มที่เต้นระบำราวกับปีศาจอสรพิษให้แหลกเป็นจุณ ร่างของซุนหงอคงกลายเป็นลำแสงพุ่งผ่านขอบฟ้า ร่างอวตารปีศาจอันยิ่งใหญ่สีทองอร่ามปรากฏขึ้นอีกครั้ง เมฆหนาทึบถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน เงากระบองยักษ์ฟาดลงมาอย่างรุนแรง!ตูม!!พลังเทวะสีทองกระแทกลงบนทะเลแมลงที่ชอนไชไม่หยุด สาดกระเซ็นเป็นละอองสีเลือด กิลกาเมชชี้นิ้วกลางอากาศ วัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่ล้อมรอบตัวเขาพุ่งเข้าใส่คลื่นเลือดที่ซุนหงอคงสร้างขึ้นราวกับห่าฝน เจาะช่องขนาดใหญ่ ลึกลงไปในยอดเขา!ที่จุดต่ำสุดของช่องว่างในทะเลแมลง ใบหน้าอันบิดเบี้ยวของธอร์มีเส้นเลือดปูดโปนปรากฏขึ้นมาเป็นระยะ“พวกเราทำได้
