น้าธอร์!ดวงตาสีแดงฉานหรี่ลงเล็กน้อย แสงสายฟ้าสีน้ำเงินเข้มพุ่งออกมาจากใต้ผิวหนังที่ไหม้เกรียม ในชั่วพริบตาก็กลายเป็นทะเลสายฟ้าผืนใหญ่ ซ้อนทับกับคลื่นเสียงและประกายเย็นเยียบล่องหนเปรี้ยง!เสียงสายพิณแตกสลายดังขึ้นเป็นครั้งที่สอง ทะเลสายฟ้าตรงหน้าธอร์ถูกฉีกขาดเป็นช่องโหว่ ประกายเย็นเยียบราวกับคลื่นสึนามิ ท่วมท้นร่างของเขาจนมิด!ร่างกายที่ผิดรูปผิดร่างนั้นถูกกระแทกทะลุกำแพงหนาอย่างรุนแรง ลอยกระเด็นไปในอากาศ บิดเกลียวร่างกายอย่างรวดเร็ว ก่อนจะยืนกลับลงบนพื้นดินอย่างโซเซทันใดนั้น เสียงแตกสลายก็ดังขึ้นเป็นครั้งที่สาม!พลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวล็อกเป้าหมายไปที่ร่างของธอร์ ลมหมุนอันรุนแรงที่สามารถทำลายฟ้าดินพัดม้วนลงมาจากท้องฟ้า ทำให้กำแพงที่พังทลายและซากปรักหักพังโดยรอบแตกเป็นฝุ่นผงฟุ้งกระจาย ธอร์สัมผัสได้ถึงกำลังมหาศาลที่ถาโถมเข้ามา กระแทกร่างของเขาจมลงไปในพื้นดินที่แตกสลาย ความเจ็บปวดราวกับถูกเฉือนเนื้อเฉือนหนังแล่นไปทั่วกาย ละอองเลือดระเบิดออกมาอย่างต่อเนื่อง!บรากีอุ้มพิณที่สายขาดยืนอยู่ห่างออกไป หอบหายใจอย่างหนักหน่วง เลือดหยดลงมาจากปลายนิ้ว สายพิณที่ขาดไม่เพียงแต่ทำร้ายธอร์ แต่ยังสร้างความเสียหายอย่างมากต่อตัวเขาเองด้วย……แต่เขาดูเหมือนจะลืมความเจ็บปวดไปสิ้น มีเพียงความโกรธแค้นอันไร้ที่สิ้นสุดที่พวยพุ่งออกมาจากดวงตา!
