็หนีได้ทันที… ไม่ต้องห่วง มีข้าอยู่ หลินชีเยี่ยจะไม่เป็นอะไร”เมื่อได้ยินน้ำเสียงมั่นใจของซุนหงอคง สีหน้าของหยางเจี่ยนก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย เขามองหน้าหลินชีเยี่ยอย่างจนใจ “ก็ได้… งั้นผมจะรอพวกคุณอยู่ในหมอกนะ รีบไปรีบกลับล่ะ”หลังจากร่างของหยางเจี่ยนหายไปที่ขอบฟ้า บนสะพานรุ้งก็เหลือเพียงหลินชีเยี่ยกับซุนหงอคง“ไปกันเถอะ” ซุนหงอคงขี่เมฆพลิกกายบินตรงไปยังทิศทางของวังของราชาแห่งเทพเจ้า “ระหว่างทางเล่าให้ข้าฟังทีว่าเกิดอะไรขึ้นกับบรากีกันแน่?”…วิหารราชาแห่งเทพเจ้าเสาแสงสีคริสตัลค่อยๆ จางหายไป พลังเทวะอันทรงพลังพุ่งทะลักออกมาจากร่างของธอร์!สายฟ้าอันแข็งแกร่งพันรอบร่างของธอร์ ราวกับสระน้ำแห่งสายฟ้าที่มีเสียงนกร้องนับหมื่น แสงสีน้ำเงินเข้มพุ่งออกมาจากดวงตาที่เบิกกว้าง เขากำหอกนิรันดร์ที่หน้าอกแน่น กล้ามเนื้อบนร่างกายปูดโปนขึ้นราวกับระเบิด!เสียงคำรามของธอร์ก้องกังวานไปทั่วท้องพระโรงที่แตกสลาย ขณะที่พลังเทวะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง หอกยาวในมือเริ่มคลายออกเล็กน้อย จากนั้นค่อยๆ เลื่อนออกมาทีละนิด……ในขณะนี้ เขาได้ใช้รากฐานของแอสการ์ดเพื่อบังคับให้ตัวเองก้าวเข้าสู่ระดับสูงสุดแล้วหนึ่งก้าวฉึก!เลือดสดไหลลงมาตามปลายหอก แต่ถูกแสงสายฟ้ากลืนกินไปอย่างรวดเร็ว ด้วยความพยายามของธอร์ หอกยาวเล่มนี้ถูกดึงออกจากเนื้อของเขาอย่างสมบูรณ์ ท่ามกลางสายฟ้านับไม่ถ้วนที่พันรอบ มันพุ่งเข้าปักอย่างแรงเข้าไปในกำแพงที่พังทลาย
